Boerenjongens zelf maken

Boerenjongens zelf maken

Er bestaan woorden waarvan de oorspronkelijke betekenis bijna in zijn geheel verdwenen is. Als ik zeg “boerenjongens” zal niemand zich hierbij een kluitje jonge mannen voor de geest halen, gekleed  in boerenkiel en met een hooivork over de schouder. Nee, in gedachten zien wij onmiddellijk een pot of fles sappige, met alcohol doordrenkte rozijnen, bekend als oud-Hollandse lekkernij. Vergelijkbaar met advocaat, het spul dat onze oma’s geanimeerd naar binnen lepelden. 

Is het daarom ouderwets te noemen? Naar mijn overtuiging zeker niet. Ik zal er niet snel zomaar een glaasje van nuttigen, maar verwerkt in een zelf gedraaid ijsje of in een zalige cake komen deze jongens met een slokje alcohol op, heel goed van pas. Ik maakte ze zelf, met rum. Persoonlijk vind ik brandewijn – wat normaliter gebruikt wordt voor inmaken –  een goedje dat veel te scherp is en naar mijn overtuiging alleen bedoeld kan zijn om mee te desinfecteren . 

“Boerenjongens zelf maken” verder lezen

Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn

Focaccia met Zeeuwsche Zoute

Zout is, samen met vet, een van de belangrijkste smaakmakers in onze voeding. Ook in spreekwoordelijk opzicht wordt er veelvuldig met zout gestrooid. Kijk maar: het zout in de pap niet waard zijn. Of het zout in de pap verdienen. De ongezouten waarheid. Iets met een korreltje zout nemen. Op alle slakken zout leggen. En heb je het ooit zo zout gegeten?

Zout dus. Een essentieel onderdeel van ons dagelijks leven. Tegenwoordig te koop in allerlei varianten. Persoonlijk ben ik meer een zoute- dan zoetekauw, dus heb ik naast het gewone tafel- en zeezout, ook een potje fleur de sel uit de Camargue en Maldon flakes in mijn keukenkastje staan. Allemaal gewonnen ergens ver weg. Sinds kort wordt er echter ook zout gewonnen in mijn eigen Zeeland, Zeeuwsche Zoute genaamd. 

“Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn” verder lezen

Fudge maken en het geheim van het blind roeren

Fudge zelf maken

Daar zit je dan, bladerend in je nieuwste aanwinst in de eindeloze rij aan kookboeken: De banketbakker van Cees Holtkamp. Ademloos bestudeer ik de overvloed aan heerlijkheden! Wat een gelukzaligheid, al die vorstelijke ingrediënten als banketbakkersroom, vruchtencoulis en amandelspijs.

Met enige schroom moet ik bekennen dat het merendeel van de recepten waarschijnlijk niet aan mij besteed zal zijn. Likkebaardend lekker, maar het vergt echt wel enige vaardigheid om een fraai resultaat te bereiken. Ik ben ooit uitgeroepen tot Bakkluns van het Jaar, dus besluit ik om te beginnen met iets heel eenvoudigs: fudge. Met slechts drie ingrediënten zou elk mens van die kostelijke, zacht-smeltende brokjes kunnen maken.

“Fudge maken en het geheim van het blind roeren” verder lezen

Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing

Geroosterde regenboogwortelen

Vier februari 2020. Zo’n dag waarop een mens denkt: laat ik eens regenboogwortelen proberen. Want ja, je loopt in de supermarkt en je kunt nergens die normale oranje-gekleurde staken vinden die men wortelen noemt. Ervoor in de plaats liggen er wel de hippe regenboogwortelen. Oranje, paars, geel. Heel mooi om naar te kijken, maar wat moet een mens ermee?

Op weg naar huis bedenk ik om ze te gaan roosteren. Vermoedelijk zullen ze daardoor hun kleur behouden, fantaseer ik erop los. Ik sta bekend om mijn fantasieën en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze koester. Zonder fantasie een inhoudsloos bestaan. 

“Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing” verder lezen

Quiche Lorraine de lichte versie

Quiche Lorraine

In de koelkast lagen drie preitjes te wachten op hun eindbestemming. Ze waren er gedurende de wachttijd niet fleuriger op geworden, maar nog wel heel goed bruikbaar. Ook de scharrelspekjes – ziet hier de bekende uitzondering op het vleesverbruik in huize Eetplezier – lagen al geruime tijd te lonken. Bijna als vanzelf ontpoppen er dan woorden in mijn hoofd: quiche Lorraine.

Hartige taart, met een deftig woord quiche, is een gewild onderdeel van onze dagelijkse voedselvoorziening. Het zorgt voor variatie tussen alle rijst- en pastagerechten door en smaakt altijd even fantastisch. Lukt ook altijd prima en dat is voor een bakkluns als ik iedere keer weer een heerlijke voldoening.

“Quiche Lorraine de lichte versie” verder lezen

Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel

Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel

Nu we in huize Eetplezier het vlees voor altijd (nou ja, uitzonderingen daargelaten) achter ons hebben gelaten, worden de warme maaltijden veelal aangevuld met zelfgemaakte burgers, paddenstoelen en kaas. Veel kaas. In alle vormen en smaken. Oude kaas vooral, vers geraspt, nooit zomaar uit een plastic zakje gestrooid. Heerlijk door een bloemkool, prei- of witlofschotel. Of feta in een stevige Griekse maaltijdsalade en als topping op gevulde paprika. Halloumi ben ik inmiddels ook aan het ontdekken. Ja, ik weet het: als vooroploper sta ik niet te boek. 

Buffelmozzarella, nog zo’n kaasje dat al vele jaren met veel genoegen wordt gegeten hier. Natuurlijk bijzonder smakelijk over de pizza, maar nog vele malen fijner en delicater is het zachtere zusje ervan: de burrata. Inmiddels is ook dit product behoorlijk ingeburgerd in Nederland en gewoon te koop bij de Appie of een collega grootgrutter. Burrata is simpelweg mozzarella gevuld met extra room. Het is afkomstig uit Puglia (Italië) en is een ware delicatesse uit de Italiaanse keuken.

“Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel” verder lezen