Kaasstengels met stilton en gedroogde vijgen

Kaasstengels met stilton en gedroogde vijgen

Guilty pleasures, wie heeft ze niet? Wat voor de één het toppunt van gelukzaligheid betekent, kan voor de ander niets betekenen wat aan begeerte te koppelen is. Dikke soezen, tot aan de nok gevuld met volvette room, druipende lava-cakejes, een rol Oreo-koekjes helemaal voor jezelf alleen, een beker Häagen Dazs salted caramel ijs of misschien toch liever die gigantische red velvet cheesecake?

Zelf ben ik niet zo’n liefhebber van alles wat met suikerwerk te maken heeft, even  afgezien dan van het zelfgebakken koekje bij de thee. Mijn team bestaat voornamelijk uit lieden wie smachten naar zoute hapjes. Een bitterballetje, stukje oude of Franse kaas, handje salt and vinegar chips, dat soort dingen . En dit alles het liefst naast een fijn glaasje wijn natuurlijk. Of een IPA-biertje. Of een LBV-portje. Of …… *oeps* weer een beschamend pleziertje onthuld *bloos*.

“Kaasstengels met stilton en gedroogde vijgen” verder lezen

Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens

Kokosbollen met rum-rozijnen
Een koektrommel zonder inhoud is als een dag zonder lach. Saai en troosteloos. Niks om vrolijk van te worden. Meestal ga ik op zo’n moment snel op zoek naar weer een nieuw en spannend koekjesrecept, maar vandaag stonden er dringender zaken op de planning. Het moest gemakkelijk en snel op deze dag. Er zijn heel wat koekjes die hiervoor in aanmerking komen gelukkig. Ik koos voor deze kokosbollen, vooral omdat ik laatst nog een halve fles rum-rozijnen tegenkwam die ik volledig vergeten was. Op zo’n moment zet ik dat beeld vast in mijn geheugen, om boven te halen wanneer dat van pas kan komen. Nou, vandaag was het dus zover!
“Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens” verder lezen

Winactie Het Kookboek van Seppe Nobels

Het Kookboek Seppe Nobels

Hebben jullie de afslag al genomen? Ik bedoel het pad op weg naar minder vlees? Je hoeft echt niet helemaal meteen vegan te worden, maar meer variëren met groenten en/of plantaardige producten in plaats van gewoontegetrouw die knapperige schnitzel of dat sappige biefstukje in de pan te leggen, is zeker geen slecht plan. Waarom dan, vragen veel mensen zich af.

Nou, als het aan mij ligt speelt allereerst het dierenwelzijn een grote rol hierin. Teveel dieren worden nog gefokt in een niet-natuurlijke habitat. Hun leven speelt zich af in een wereld van beton en staal met nauwelijks ruimte of daglicht. Megastallen en intensieve veeteelt lijken de commerciële toverwoorden in ons toch al zo krap bemeten landje. Als weldenkend mens wil je daar toch zo weinig mogelijk mee te maken hebben? 

Voorts is er de ecologische voetafdruk die de vleesindustrie met zich meebrengt, het is namelijk één van de grootste milieuvervuilers ter wereld. Voor ieder stukje vlees dient een gigantische hoeveelheid veevoer aangevoerd te worden. Grote stukken regenwoud worden gekapt, om dit te kunnen verbouwen. En dan heb ik het nog niet eens over de CO2-uitstoot van die ontelbare veeteeltbedrijven. 

En last but not least: nieuwe onderzoeken tonen aan dat vlees – vooral rood vlees – vol zit met stoffen die niet bijdragen aan een goede gezondheid. Ze verhogen de kans op hart- en vaatziekten en ook het gebruik van antibiotica bij dieren is voor mij reden tot grote zorg. Niet-natuurlijke stoffen horen niet in voedingsmiddelen thuis. 

“Winactie Het Kookboek van Seppe Nobels” verder lezen

Kruidige pitabroodjes zelf maken

Kruidige pitabroodjes zelf maken

En toen was daar opeens de dag dat je wist dat hij zou komen *wink*. In huize Eetplezier kent de week ten minste één dag dat er niet traditioneel gekookt wordt, maar dat er uitgeweken wordt naar iets wat weinig moeite kost en toch smakelijk is. Soep. Tosti. Gebakken eitje. Broodje gezond. Jullie kennen het vast. Nee, de frituur hoort niet in dit rijtje thuis. Iets met een verhoogd cholesterol. Dan kun je van gefrituurde zaken beter afstand nemen.

Gevulde pitabroodjes daarentegen passen weer wel in bovenstaand rijtje van simpel mondvermaak. Telkens als ik de verpakkingen openknipte, stond de lucht die eruit opsteeg me niet aan. Checkte meermaals de ingrediënten omdat ik het idee had dat er een conserveermiddel in gebruikt werd. Toch blijken de meeste voorverpakte pitabroodjes slechts te bestaan uit bloem, water, gist, zout en dextrose. Niks kwalijks aan zou je denken. En toch proefde ik er telkens iets aan, wat dat iets dan ook geweest mag zijn. Misschien was het wel de geur van plastic waarin ze lange tijd verpakt zaten. Geen idee. In ieder geval was de tijd rijp om deze grappige broodjes eens zelf proberen te bakken. Dat ging wonderbaarlijk goed.
Hoewel er de eerste twee minuten niets leek te gebeuren, gingen ze daarna helemaal vanzelf opbollen. Fascinerend om te zien hoe deze broodjes zichzelf helemaal opbliezen, om te eindigen als strakgespannen Michelinmannetjes.

“Kruidige pitabroodjes zelf maken” verder lezen

Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Het Franse gerecht pot-au-feu mag dan wel deftig klinken, het is in beginsel niet veel meer dan vlees, groenten en kruiden in één pan. Door dit zacht te laten trekken (beter gezegd: pocheren) vermengen alle smaken zich tot een smakelijke stoofpot. Meerdere soorten vlees, waaronder de bekende ossenstaart, geven het meest krachtige resultaat. Want dat is wat je wilt: een heerlijke maaltijd van gekookt vlees en groenten.

Nu zijn er voor dit van oorsprong boerengerecht net zoveel recepten als voor “onze” erwtensoep. Veel dus. Elke streek in Frankrijk geeft er zijn eigen draai aan. Dus ging ik maar eens te raden bij mijn culinaire sidekick Elizabeth David. Zij weet ongelooflijk veel, zo niet alles, te vertellen over culinaire tradities en traditionele gerechten. In haar boek “De keuken van de Franse provincies” valt het volgende te lezen:

“Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot” verder lezen

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Aan brood geen gebrek in huize Eetplezier. Traditiegetrouw bakt mijn eigen thuisbakker elke week een paar broden voor dagelijks gebruik. Wat we niet direct consumeren, gaat de vriezer in, ongesneden en in tweeën. Hoewel versgebakken brood natuurlijk het allerlekkerst is, gaat de smaak beslist niet achteruit van een paar weekjes diepvries. Het enige waar het wel eens aan schort, is dat we vergeten het ‘s avonds eruit te halen voor de volgende dag. Zo’n keiharde dubbelgevroren boterham valt niet alleen slecht op je maag, ook gevoelige tanden protesteren dat het een aard heeft.

Memootjes plakken dus! Zodat er ‘s morgens aan het ontbijt alvast niets te mopperen valt over het brood. Al het overige mag wat mij betreft vrijuit gespuid worden. Zelf doe ik daar met veel genoegen aan mee: van slecht geslapen, akelig gedroomd, zere knie en rotweer tot aan de fris gewassen sokken die nét niet droog genoeg aanvoelen of de thermostaatkraan die weer eens haperde. Noem het allemaal gerust, dan ben je er maar vanaf. Je hart luchten heet dat. Er schijnen echter op aarde ook matineuze lieden rond te hobbelen en die kwalificeren dit verschijnsel liever als “ochtendhumeur”. Ze doen maar, ik ga er rustig mee door.

“Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek” verder lezen