Sinaasappelkoekjes dag 24 Social Distancing

Een nieuw fenomeen wordt geboren op deze 24e dag van mijn sociale onthouding. Ik hoor een klop op het kamerraam, een vriend loert nieuwsgierig naar binnen. Met een bezwerend gebaar dat het midden houdt tussen  “time out” en een totaal mislukte “noodstop” probeer ik vriendlief duidelijk te maken dat zijn aanwezigheid binnen niet gewenst is. Hij begrijpt het. Waarna zich een tot op heden nooit vertoond tafereel ontrolt: hij neemt een zo comfortabel mogelijk positie in, afwisselend leunend op zijn fiets en mijn harde vensterbank en we voeren een gesprek met het raam als veilige buffer tussen ons in. Het oogt afschuwelijk en heel mijn hart roept om hem binnen te laten, te voorzien van koffie en een warme knuffel. Maar mijn hoofd waarschuwt me nog net op tijd. Niet doen! Hiermee zou ik mijn zelfverkozen isolatie verbreken en de voorgaande drie weken tot zinloos verworden zijn.

Windowtalk of raampraat dus. Na ruim een kwartier heb ik een schorre stem van het luide geroep. Vriend heeft inmiddels bevroren oren gekregen, want de wind is noordoostelijk en geselt de voorkant van ons stulpje. Wat een voorrecht om mensen te kennen die dit voor je over hebben! Goede vriendschappen komen op momenten als deze bovendrijven. 

“Sinaasappelkoekjes dag 24 Social Distancing” verder lezen

Ratrace dag 21 van mijn social distancing

Ratrace

Maandag. Dag 21 van mijn zelfverkozen isolatie. Ik heb een slechte nacht achter de rug. Veel gewoel, gedraai en gezucht. Tot nu toe heb ik alle nachten zonder haperen door kunnen slapen, maar vannacht deed Klaas Vaak waarschijnlijk ook aan social distancing. Geradbraakt zit ik om 9 uur aan de ontbijttafel. Maandag is gewoonlijk de wekelijkse poets- en wasdag in huize Eetplezier. Vandaag zullen G en ik zelf aan de slag moeten, nu ik ook onze gouden hulp heb afgezegd. “Even je perenpit zetten”. In gedachten hoor ik het mam zeggen, als er even flink gewerkt moest worden, waar dan ook. Het zal een familie-uitdrukking geweest zijn, want de oorsprong ervan heb ik nooit kunnen achterhalen. 

“Ratrace dag 21 van mijn social distancing” verder lezen

Social distancing de eerste dagen

Boodschappen online

Wat er aan vooraf ging. De eerste dag van mijn fysiek-sociale onthouding breng ik al regelend door. Mijn twee grootste zorgen zijn de zorg om mam en onze wekelijkse boodschappen. Als ik die twee  veilig zou weten te stellen, zou ik me met een gerust kunnen overgeven aan het invullen van mijn persoonlijke dagindeling.

G. en ik halen op de meest onregelmatige dagen levensmiddelen. Omdat we nu eenmaal in de luxe-positie zitten dat we niet meer te maken hebben met vaste werktijden. Dat schept ruimte, rust en tijd. Dus combineren we een dagelijkse wandeling met een bezoekje aan de Appie of een lokale ondernemer. Want voorraad is belangrijk in huize Eetplezier, het geeft mij een gevoel van veilige onbezorgdheid. On-line boodschappen bestellen is tot vandaag een high-tech instrument van “boven de grote rivieren”. Onverstoorbare, nijvere Zeeuwen doen niet mee aan dit soort stadse flauwekul. Nu ben ik slechts import, dus mijn gedachten gaan toch wel razendsnel richting deze manier van proviand aanleggen.

“Social distancing de eerste dagen” verder lezen

Social distancing Dag 18

Op woensdag 4 maart 2020 besluit ik voor mezelf in sociale, of liever gezegd fysieke, onthouding te gaan. Er zijn op dat moment 38 besmettingen met het coronavirus vastgesteld in Nederland. In mijn onderbuik rinkelen er dan al vier dagen lang doordringende alarmbelletjes. Ik maan ze tot nuchterheid en logica. Maar als op een gegeven moment hun geluid mijn innerlijke stream of consciousness dreigt te overstemmen, hak ik de knoop door. Hoezeer ik mijn medemens ook liefheb, de komende tijd komt er niemand mijn huisje meer binnen. Ook buitenshuis zal ik even niemand meer ontmoeten. Voor een sociaal beestje als ik voelt dat alsof ik mijn poot eraf ga knagen, omdat ik in een klem gelopen ben en een afschuwelijke keuze moet maken.

Ik bel als eerste mijn bovenste beste kapper af. Over drie maanden ben ik gewoon de eerste die weer met een retro hippiekapsel rondbanjert. Daarna volgt de voor mijn lijf broodnodige fysiotherapeut. Sorry, ik probeer zelf een oefenprogrammaatje in elkaar te knutselen. Dan mijn trouwe, gouden hulp. Stof is hinderlijk, maar niet levensbedreigend. Ik schrijf mailtjes en appjes naar verschillende mensen om ze te doordringen van mijn ernst in deze. Zodat er niet opeens iemand vrolijk voor mijn deur staat te zwaaien en zich voor zal doen als de befaamde “uitzondering op de regel”. Niks van dat al. Isolatie is isolatie. 

“Social distancing Dag 18” verder lezen

Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel

Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel

Het is eenvoudigweg niet leuk meer. Voor de honderd en twintigste  dag op een rij regent het deze winter. Een dag vol mistige druil en grijze mot. Al sinds mensenheugenis ben ik behept met een winterblues, die zijn hoogtepunt bereikt in de maand februari. Vaak zien we daarna al iets vaker de zon, worden de dagen merkbaar langer en verdwijnt dat knagende monster in me langzaam naar de achtergrond. In 2020 echter heeft de chef Weersomstandigheden – waar die zich ook moge bevinden – het anders geregeld: ze plakken er gewoon nog een muiskleurig dagje aan vast. De zoveelste intussen.

Ik ben er helemaal klaar mee, echt waar. Ik ben te fatsoenlijk opgevoed om hier te gaan vloeken, maar mijn gevoel zegt iets anders. Gelukkig ben ik een blogger en geen vlogger, dus hoef ik ook geen moeite te doen mijn droefgeestige snuitje in een olijke plooi te leggen. Hoe ik me door dit soort dagen worstel? Nou, dat zal ik je verklappen. Vanmorgen heb ik me, met datzelfde treurige hoofd, opnieuw in de zelfgebakken koekjes gestort. Inmiddels weet ik dat een beetje bakafleiding me goed doet. En bovendien: de bodem van de koekjesdoos was al weer in zicht en omdat ik me nog steeds in de Fodmap eliminatiefase bevind, dienden het opnieuw koekjes op basis van speltbloem te worden. Dat hoeft geen enkel probleem te betekenen, weet ik ondertussen. Tarwebloem valt altijd te vervangen door speltbloem, zo ook bij deze kokosgalettes uit de Koekjesbijbel.

 
“Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel” verder lezen

Speltkoekjes naar recept van Rutger van den Broek

Speltkoekjes van Rutger van den Broek

Zoals ik in mijn vorige post al vertelde: voor mij zes weken lang geen tarwe. Dat houdt in geen tarwebrood, geen pasta en ook vooral geen koekjes met tarwebloem. Het broodprobleem is snel opgelost met een eigen thuisbakker in huis. Pasta is inmiddels vervangen door rijst- en boekweitnoedels. Alleen de koekjes vormen even een probleem. Behalve meringues bevatten de meeste koekjes voor het grootste gedeelte (tarwe)bloem. Oké, ik had mezelf er nog veel meer in kunnen verdiepen, maar dat was voor nu even niet mijn wens.

Echter niet getreurd: ik pak de Koekjesbijbel van Rutger van den Broek erbij en ontdek als snel deze speltkoekjes. Kijk aan, als mijn Thuisbakker er voortreffelijk brood van kan bakken, dan zullen koekjes ook zeker lukken. Nu ben ik geen groot fan van de speculaaskruiden uit het oorspronkelijk recept (dit vanwege de vaak overheersende kaneelsmaak), dus die heb ik vervangen door de gingerbread mix van Terra Exotique. In deze Franse melange proef ik veel meer de anijs- en kardemomtoetsen en dat is precies wat ik zoek in een koekje voor bij mijn thee. 

“Speltkoekjes naar recept van Rutger van den Broek” verder lezen