Winebar Gris Sec Zierikzee

Winebar gris sec

Op een enigszins verdwaalde zaterdagnamiddag bezoeken we de onlangs geopende winebar Gris Sec, gelegen aan de haven in Zierikzee. Gevestigd in een geheel verbouwd pand, waar eerder een Chinees restaurant zat. Er heerst volop bedrijvigheid, bootjes meren aan en af, dus dat gaat helemaal goed komen met de toekomstige klandizie, denk ik stiekem.

Het eerste dat opvalt als we binnenkomen is de betoverende, koningsblauwe wand achterin de ruimte, royaal gedecoreerd met Zeeuwse knop-achtige ornamenten, waarvan sommige dienst doen als lamp. “Zelf bedacht en aangelegd”, zegt eigenaar Steven van Roemburg even later met gepaste trots. Verder veel tafeltjes met uitzicht op de pittoreske haven.

“Winebar Gris Sec Zierikzee” verder lezen

Hartige koekjes met manchego en tijm

Hartige koekjes met manchego en tijm

Wat vooraf ging. Na drie probeernachten op drie verschillende matrassen, twijfelen we nog steeds. Veel dieper kan een mens niet zinken. De beddenmeneer echter sjouwt met een diepgeworteld optimisme de vierde matras naar binnen en wenst ons opnieuw succes toe. Alleen al van dit zichtbaar empathische gebaar, knappen we zienderogen op. Nog één nachtje slapen maar, sussen we elkaar geruststellend toe. Toch passeren er weer heel wat schapen de revue, alvorens we in een onrustige droom belanden.

Naarmate de leeftijd vordert, zouden we ons zelfverzekerder moeten voelen. Older and wiser. Niets is minder waar, helaas. Vooral niet wanneer het om aankopen gaat waar wij aan den lijve veranderingen van gaan merken. Ik noem: schoenen, brillen en stoelen. En dan nu een nieuw bed. Maar vandaag rechten we onze rug en hakken we de knoop door, vertellen we elkaar monter, terwijl we gewassen en gestreken het huis verlaten.

“Hartige koekjes met manchego en tijm” verder lezen

Blueberry pancakes

Blueberrie pancakes

Laat ik om te beginnen stellen dat ik helemaal niets met Amerika heb. Die 24/7 cultuur, gecombineerd met permanente bereikbaarheid en een eeuwigdurende stroom aan informatievoorziening, echt, ik háát het.

Ook Amerikaanse series konden me tot voor kort weinig boeien. Steeds maar weer die afschuwelijke bionische figuren, uitgekauwde Vietnambeelden en oubollige wild-westtaferelen, het gaat mij behoorlijk snel vervelen. Oké, ik zal eerlijk zijn: Netflix heeft daar wel enige verbetering in aan weten te brengen met series als The Affair, House of Cards en Alias Grace. Meer inhoud, dus meer kijkplezier.

“Blueberry pancakes” verder lezen

Massamancurry met biefstukreepjes

Massamancurry met biefstukreepjes

Al bijna 10 dagen lang hebben G en ik heel traditionele maaltijden gegeten. Enerzijds omdat de puf ontbreekt om culinaire toestanden uit te halen en anderzijds omdat er nu eenmaal een beperkt aantal uren in een dag zitten. Soms dient men nu eenmaal creatief om te gaan met het fenomeen tijd.

Ook vandaag staat er in de middaguren weer van alles op de planning. Dat weerhoudt me er nu echt niet langer van om een pittig bordje anders-dan-anders op tafel te willen zetten. Dan is een gerecht als deze massamancurry ideaal. In de morgen kun je alle voorbereidingen treffen en in de avonduren hoef je alleen nog maar rijst te koken, aangevuld met wat groente.

“Massamancurry met biefstukreepjes” verder lezen

Kattentongen een delicaat koekje

Kattentongen

En het plezier in bakken dendert voort! Wie had ooit gedacht dat ik nog eens lol zou kunnen krijgen in onhandelbare deegjes? Ik zelf wel als aller-, allerlaatste persoon. Waarmee maar weer eens gezegd kan worden dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.

Het leuke (en gemakkelijke) aan dit koekje is, dat het bestaat uit gelijke hoeveelheden bloem, boter en suiker. Als je dus een kopje of iets anders in huis hebt dat gelijk staat aan 150 gram, dan kun je je weegschaal in de kast laten staan. Easy peasy. Gemak dient den mensch, nietwaar?

Lees verder

Pissaladière van bladerdeeg

Pissaladière

Zondag deed zijn naam eer aan. Een dag met zon, heel veel zon. Vanachter onze blinkend gepoetste ruitjes lijkt het voorjaar wel naar binnen te willen springen. Ontluikende fris-groene bomen, kwetterende vogels en een diepblauwe lucht. Dus vertrekken G. en ik welgemoed van huis voor een tochtje door het Zeeuwse landschap. Wèg met die wintermuizenissen, alle wollen truien en sjaals de kast in, want hup, het voorjaar wenkt.

Helaas lijkt Zeeland altijd buiten de reguliere weerberichten te vallen. Als half Nederland in korte broek en voorzien van zonneklep de terrassen bezet houdt, trotseren de Zeeuwen nog steeds klappertandend de immer venijnig snijdende westenwind. Zo ook op deze schitterende zondag.

“Pissaladière van bladerdeeg” verder lezen