Een uitgekookte zaak – Peter Klosse

Een uitgekookte zaak

Een uitgekookte zaak van Peter Klosse mag met recht gedefinieerd worden als een culinaire thriller. In dit spannende boek wordt de lezer niet alleen een kijkje gegund in de wondere wereld van de voedingsmiddelenindustrie, maar tevens in de van de keukens van topchefs. Niets is wat het lijkt op het terrein van voedsel. In de laboratoria van CuliFood worden kunstmatige additieven bedacht en ontwikkeld, welke door de industrie gretig worden toegepast in de meest innovatieve producten. 

Het lijkt haast onvoorstelbaar, toch krijgt CuliFood het voor elkaar om ijs te maken dat niet smelt, fruit dat smaakt als fruit, maar in feite bestaat uit diverse synthetische stoffen en als topping voor de pizza ontwikkelen ze een goedkoop smeltbaar goedje dat voor de consument nog steeds smaakt en ruikt als kaas, maar qua samenstelling helemaal niets van doen heeft met het bekende goudgele mengsel van melk, stremsel, zuursel en zout. 

“Een uitgekookte zaak – Peter Klosse” verder lezen

Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn

Tea Loaf

Kijk, dit vind ik nou echt leuk aan fröbelen in de keuken: terwijl je bezig bent dénk je wat kan dit in hemelsnaam worden, maar als dan na krap 90 minuten je stoutste verwachtingen worden overtroffen is het uiteraard dubbel pret. 

Enkele weken geleden kocht ik het “Brits Bakboek” samengesteld door Regula Ysewijn. Authentieke Britse bakrecepten, daar doe je vrouwtje Eetplezier een groot plezier mee. Niet eens vanwege het vakkundig assembleren van bloem, suiker, boter en eieren, dat is nu eenmaal niet zo heel erg aan mij besteed, maar dat recepten voorzien zijn van een tekst omtrent de oorsprong en tradities die ermee samenhangen, dan ben ik toch echt verkocht. Brits gebak: dat is warmte en gezelligheid. En jawel, ook daarvoor sta ik vooraan in de rij! Bovendien – laat ik het nog maar eens herhalen – we kopen nooit “zomaar” een product, in diezelfde koop ligt altijd een illusie, een droom, besloten. Onbewust hoop ik nog steeds dat mijn alter ego uitgroeit tot een kloon van Mary Berry.

“Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn” verder lezen

Croque Monsieur de heerlijke Vlaamse tosti

Croque Monsieur

Nergens eet ik lekkerder tosti’s dan in Vlaanderen. Dit is natuurlijk vloeken in de kerk, want de benaming tosti is puur Nederlands. Onze zuiderburen hanteren het parmantige  croque-monsieur, wat misschien wel duizend maal  prettiger klinkt. Iets als: lekker knapperig en van binnen heerlijk zacht.

Het is een doodsimpel gerecht, in te zetten als niemand zin heeft om te koken óf als simpelweg de tijd ontbreekt voor het bereiden van een warme maaltijd ofwel omdat je zo’n gebakken sandwich met loeihete gesmolten kaas gewoon er-rug lekker vindt.

“Croque Monsieur de heerlijke Vlaamse tosti” verder lezen

Passievruchten mijn favoriete fruit vol vezels en kalium

Passievruchten

Als ik op de zaterdagmarkt mijn wekelijkse half dozijn passievruchten koop, zie ik vanuit mijn ooghoeken hoe de statige dame naast me, met vertwijfeling in haar ogen het tafereeltje gadeslaat. Ik kijk haar aan. Op mijn doordringende blik begint ze enigszins gehaast ze te prevelen: “zijn die vruchten nog wel goed?” Gelukkig kan ik haar snel geruststellen. Ja, passievruchten worden tijdens het rijpen rimpelig, maar pas als ze eruit beginnen te zien als het perkamenten uiterlijk van een volledig gemummificeerd persoon, is de aromatische smaak optimaal.

“Passievruchten mijn favoriete fruit vol vezels en kalium” verder lezen

Kamillethee not my cup of tea

Kamillethee

Op één van die zonovergoten namiddagen van 2019, beweeg ik mij met een gelukzalig gevoel van vrijheid door het Zeeuwse landschap. Een voor het oog verborgen weggetje met aan beide zijden windhagen, geeft niet alleen een streekeigen accent aan deze route, maar tevens een behaaglijk gevoel van beschutting. Zeeland staat immers bekend om haar altijd aanwezige wind. Die kan, net als vandaag, heerlijk zwoel zijn. Kán, zeg ik, want vaker striemt diezelfde westelijke luchtstroom venijnig en onbarmhartig langs je nek of slaat kil en geselend op je schouders neer.

“Kamillethee not my cup of tea” verder lezen

Sandwichspread lekker fris en lekker anders

Sandwichspread zelfgemaakt

Kennen jullie het gevoel een moord te willen doen voor een broodje “anders dan anders”? Ja? Gelukkig, dan ben ik niet alleen. Na driehonderd boterhammen met kaas, avocado, ei, radijs, humus en pindakaas, schreeuwt mijn hongerige maag om iets wat hartig, fris en smooth tegelijk is. 

Onwillekeurig dwalen mijn gedachten dan af naar de jaren ‘80, toen Heinz een voor die tijd behoorlijk innovatief product in de markt zette: sandwichspread! Kennen jullie de bijbehorende catchy reclame nog? Helemaal hip voor die tijd, maar o, o, wat zat er een arsenaal aan kunst- en hulpmiddelen in het zalvige smeerseltje.

“Sandwichspread lekker fris en lekker anders” verder lezen