Bananenbrood met chocolade en walnoten

Bananenbrood met chocolade en walnoten

Als je heel je leven gewend bent om als Eskimo in het uiterste noorden van Alaska te bivakkeren, dan wil dat nog niet zeggen dat je niet zou kunnen genieten van een weekje Canarische eilanden. Met andere woorden: alles wat ons dagelijkse leventje zo vertrouwd maakt, hoeft niet de enige echte waarheid te zijn. Soms dienen we grenzen te verleggen of – zoals men dat in deze tijd zo pseudo-hip weet te duiden – buiten onze comfortzone te durven bewegen.

Ik kan me daar wel in vinden. Zodra we het leven niet meer als één groot avontuur beschouwen, is het vaak gedaan met de pret. En hoewel het daadwerkelijke fysieke “bewegen” nu even aan strikte banden is gelegd, blijft het reizen in je hoofd gelukkig altijd mogelijk. Dat het dan in mijn geval meestal ook verwant is aan culinaire uitstapjes, zal voor jullie geen verrassing zijn. Elke dag doemen er in mijn hoofd trajecten op, die – ook al is dat nooit met opzet zo gekozen – leiden naar een nieuw gastronomisch landschap. Ik ken geen scrupules ten aanzien van experimenteren. Of om binnen de filosofie van Pippi Langkous te blijven: ik heb het nog nooit geproefd, dus ik denk wel dat ik het lust. Ofwel: ook een slechte ervaring is een ervaring.

“Bananenbrood met chocolade en walnoten” verder lezen

Varkensschouder met honing en abrikozen

Varkensschouder met honing en abrikozen

Het is – gelukkig – helemaal niet zo dat ik vaak zit te smachten naar een stukje vlees, maar soms is de verleiding toch echt moeilijk te weerstaan. Met name wanneer ik in mijn Engelse kookboeken zit te bladeren; voor mijn geestesoog doemen dan lange tafels op waaraan de Britse burger zich te goed doet aan een overvloedige zondagse lunch. Knapperig varkensgebraad, roasted potatoes, Yorkshirepudding, dat soort dingen. Voedzaam, vullend eten om de eeuwige kilte die tussen de heuvels hangt te verdrijven. 

Mary Berry is voor mij niet alleen de Queen of Cake, maar tevens het toonbeeld van Engelse authenticiteit. Met haar onberispelijke kapsel, pastelkleurige kleding en onafscheidelijke parelkettinkjes heeft ze de allure van een echte Royal.  Tel daarbij op haar jarenlange ervaring op het culinaire vlak, zowel qua uitvoering als literair, en je hebt een heuse Pro te pakken. Ik zou álle recepten van haar wel willen maken en proeven. Graag deel ik vandaag dit recept voor zacht gegaarde varkensschouder met honing en abrikozen. Natuurlijk gebeurt dit in Engeland op een robuuste Aga, maar op mijn keramische kookplaat lukt het ook altijd prima! Het resultaat is heerlijk mals vlees met een zoet-kruidige smaak. 

“Varkensschouder met honing en abrikozen” verder lezen

Koekjes met venkelzaad en sinaasappel

Koekjes met venkelzaad en sinaasappel
Allereerst wil ik iedereen een heel voorspoedig nieuw jaar toewensen. Met de vurige hoop dat we in de loop van dit jaar verlost worden van het ellendige virus. Het goede nieuws is in ieder geval dat het grote aftellen is begonnen. Vandaag zijn de eerste afspraken gemaakt en morgen krijgt iedereen met zo’n afspraak zijn/haar eerste vaccin. Op deze koude, grijze vijfde Januaridag zorgt dat bericht direct voor wat meer lucht en licht in het hoofd. Zo’n Upje voelt heerlijk naast alle Down-berichten van de afgelopen tijd. Ik merk dat iedereen (mezelf niet uitgezonderd) er aan toe is om weer normaal fysiek contact te kunnen hebben, opnieuw onbezorgd te kunnen winkelen en vooral, nu de lockdown zo lang lijkt te duren, de behoefte willen inwisselen om weer een hapje of drankje buiten de beklemmende muren van ons eigen huis te genieten.

Maar laten we nog even volhouden, mensen! Ik gok erop dat we begin mei de eerste tekenen gaan zien van een normale samenleving. Wellicht zullen er vanaf dan, in ieder geval voor mij, bepaalde omgangsvormen permanent veranderd zijn, zoals het plichtmatig handen schudden en de ingesleten drie kussenbegroeting, maar als dat de sleutel betekent tot een zorgeloos bestaan, dan moet dat maar. Waarschijnlijk ga ik over tot de hand-op-mijn-hart-begroeting. Misschien voelt het in het begin wat vreemd, toch wil ik de weg vrijhouden voor nieuwe manieren om onbekommerd door het leven te gaan.

“Koekjes met venkelzaad en sinaasappel” verder lezen

Kersttulband met amandelspijs

Kersttulband met amandelspijs

Ja, ja, ik ben rijkelijk laat met dit recept, ik weet het. Maar laat je niet tegenhouden door het woord Kerst in dit recept, want deze rijk gevulde tulband smaakt op Nieuwjaarsdag, met Pasen of elke andere feestelijke dag, ook geweldig lekker! Wat ik er zo bijzonder aan vond is het feit dat in dit recept de amandelspijs door het deeg verwerkt zit, in plaats van een aparte brok. Persoonlijk vind ik dit een heel wat aangenamer mondgevoel geven. 

Vruchtjes in cognac geweekt zijn natuurlijk het summum van snoeperij en tezamen met het rijke, volle deeg maakt het deze tulband tot een ware traktatie. En ach, als je je qua overvloedig eten niet al teveel hebt laten gaan in de afgelopen dagen, staat niets in je weg om alsnog deze Kersttulband met amandelspijs te bakken. 

“Kersttulband met amandelspijs” verder lezen

Gezonde feestdagen en een zorgeloos 2021

Gezonde feestdagen en een zorgeloos 2021

Lieve lezers/vrienden,

Wat een vervelend jaar heeft een ieder van ons achter de rug. Voor de één zal het, vanwege  rechtstreekse confrontatie, vele malen zwaarder geweest zijn dan voor de ander die alles vanaf de zijlijn mocht beleven, maar in alle opzichten werd dit jaar geen parel aan het collier van ons bestaan.

Gelukkig is er altijd nog het licht van de verborgen diamantjes. Zoek ernaar en je zult ze vinden. In het kwinkelerende roodborstje en de aarzelende dauwdruppel. In de geur van versgebakken brood en de pan aromatische bouillon op je fornuis. In het kaartje in de uitgestoken hand van je onbekende buren en de warme stem aan de andere kant van je telefoon.

Uit de grond van mijn hart wil ik jullie bedanken voor het lezen van en reageren op Eetplezier & Meer. Het doet mij goed om te ervaren hoe vaak mensen op zoek zijn naar recepten die mij zelf ook enorm aanspreken. Laten we ons in het nieuwe jaar focussen op die dingen die het leven waard maken geleefd te worden: koken, bakken en vooral genieten van al dat heerlijks.

Ik wens jullie gezonde feestdagen en een zorgeloos 2021! 
 

Dat de hoop op beter altijd blijft, alsof
het er steevast was en nooit verdwijnen zal.

Uit haar kwam ik, uit hem ontstond een sterker mens.
Schepen tonen me het steen van de wereld. Achter de tijd
wordt de zon al groter, daar geef jij mij handenvol

oneindigheid. Het voelt alsof de avond valt. Maar
wolken snellen voort, langs helverlichte
ankerplaatsen. En de stilte wuift de dag nog lang
niet uit. Er valt nog zo ontzettend veel te leven.

© Nell Nijssen 22-12-2020

 

Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes

Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes
Voorheen associeerde ik pretzels altijd met de smaakloze zoutjes in de rode doosjes uit mijn kinderjaren. Het suggereerde een soort van feestelijkheid die nooit werd waargemaakt, ondanks de grove zoutkorreltjes op de bovenkant van de mini-krakelingetjes, die grotendeels voor de smaak zorgden. Later werd deze associatie vervangen door beelden van knapperig-warme broodjes met een enigszins chewy binnenkant, inclusief de allesbepalende zoutkorrels op de bovenkant.

De oorsprong hiervan is gelegen in het snoepreisje dat mijn eigen G ooit maakte naar New York. Wekenlang heeft hij me na deze enerverende trip de ogen uitgestoken met de meest bizarre ervaringen uit de stad die nooit slaapt. Als thuisblijver mocht ik genoegen nemen met zijn enthousiaste verhalen over de reusachtige afmetingen van zijn kamer-voor-één in het luxueuze Hilton, de imposante wolkenkrabbers die overal om hem heen opdoemden, het hoge bling-bling-gehalte van winkels op 5th Avenue, het panoramische uitzicht over NY vanaf het Empire State Building en het plezier met zijn vakbroeders op de bescheiden, maar o zo gezellige ijsbaan nabij Rockefeller Centre. Hier stonden dan tevens de kraampjes met versgebakken zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes welteverstaan. 

De gehele Amerikaanse culinaire poppenkast heeft G. aldaar naar binnen mogen werken. Sticky donuts en pancakes tijdens het ontbijt. Pizza’s van het formaat karrenwiel. Driedubbel dik gestapelde hamburgers, gepropt tussen een halve groentelade. Megabekers salted-caramel ijs. Key Lime pie in punten waar we hier een half weeshuis mee voeden. BLT-sandwiches als flatgebouwen. En hoewel ik absoluut geen voorstander ben van druipend junkfood, lieten mijn speekselklieren zich bepaald niet onbetuigd tijdens zijn levendige verhalen. 
“Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes” verder lezen