Kruidige salade van couscous met zalm en komkommer

Kruidige salade van omschud met zalm en komkommer

Een specht lacht zich duikelend een weg door de ons omringende hoge bomen. Gehakkelde aurelia’s en citroenvlinders dartelen rond de uitbundig boeiende petunia. G. flip-flopt wat heen en weer tussen het schuurtje en zijn stoel. Driftig hipt een merel heen en weer, zijn snavel vol wormen. Een stoelpoot knerpt venijnig een fragiele wereld uiteen. Verder is er niets dan rust. En zinderende stilte. Dit is een dag om lief te hebben. Een plek en een land om lief te hebben. Ik pluk deze dag en geef hem handenvol water.

En hoewel ik van nature helemaal geen hatseflats-type ben (sorry, heb mezelf ook niet ontworpen) en nog minder van “ik doe maar wat”, zijn dit soort dagen uitermate geschikt om op goed geluk maar wat aan te rommelen. Onderstaand recept is daar een voorbeeld van. Je hebt nog een stukje overgebleven zalm staan, je wilt de rust van zo’n dag nog wat langer vasthouden én je hebt stomtoevallig een partijtje superverse kruiden in huis. Wat doe je dan? Dan maak je deze kruidige salade van couscous met zalm en komkommer. 

“Kruidige salade van couscous met zalm en komkommer” verder lezen

Aardbeien sorbetijs een zoete frisse lekkernij

Aardbeien sorbetijs een zoete frisse lekkernij

Icecream-time! Nu de thermometer nog minstens vijf dagen temperaturen rond de 25 graden aantikt, mogen we onszelf best een beetje verwennen. We zijn tenslotte dit soort dagen volstrekt ontwend, na die winter waar maar geen end aan leek te komen. Een heerlijk verkoelend ijsje gaat er dan altijd wel in.  Homemade of course. What else?

Begin met het maken van het suikersiroopje voor de bereiding van sorbetijs op basis van zoete vruchten. Dat doe je het beste met suiker in combinatie met glucosestroop- of poeder. Dat soort producten heb je veelal niet standaard in je voorraadkast staan, maar je kunt het on-line heel gemakkelijk bestellen. Ik kocht het bij BakTotaal, een firma waar ik tevens biomeel voor mijn brood bestel. 

Voorts adviseert Christophe Declercq (vakleraar banket en ijs aan de Brugse bakkerij-, slagerij- en hotelschool Ter Groene Poorte) om in sorbetijs gebruik te maken van een geleermiddel. Nou, ik kan jullie hierbij verzekeren: doe dit vooral! Ik hoor jullie denken, huh, moet ijs geleren? Ja, echt waar. Zelf heb ik al op veel manieren sorbetijs gemaakt – zoals met een beetje eiwit – maar door gebruik te maken van een geleermiddel, krijg je dus werkelijk waar een superzachte structuur. Geen kristalletjes, geen harde vriesstukjes, maar heerlijk smooth en mollig ijs. 

“Aardbeien sorbetijs een zoete frisse lekkernij” verder lezen

Het grote IJsboek van Christophe Declercq

Het Grote IJsboek van Christophe Declercq

Heerlijk weertje! Ik geniet met volle teugen van deze ons toebedeelde overvloed aan zonnestralen. Jullie ook? Het enige wat de pret dan nog kan verhogen, is een verkoelend ijsje. En ijs is toch echt het lekkerste als je het zelf maakt. Enkele jaren geleden heb ik me een ijsmachine aangeschaft, een dure aankoop waarover ik lang getwijfeld heb of het dit wel waard was, maar die twijfel was na mijn eerste zelfgedraaide ijsje al snel verdwenen. Waarom zelfgemaakt ijs zoveel lekkerder is? Kijk eens even op de ingrediëntenlijst van het product, zou ik zeggen. Dan snap je het vanzelf. 

Of ik een onvervalste ijsliefhebber ben? Nee, dat denk ik eerlijk gezegd niet. Het is aan mij niet besteed, op het gemak van die Amerikaanse drieliterbakken leeg lepelen. Daarentegen ben ik altijd wel te porren voor een verfijnd ijskoud bolletje met een uitgesproken smaak. Karamel-zeezout bijvoorbeeld. Of chocolade-mint. Nomnomnom. Hoewel ik verschillende boeken over ijs maken in mijn boekenkast heb, is dit Grote IJsboek wel het summum van professionaliteit. De auteur, Christophe Declercq, is vakleraar banket en ijs aan de Brugse bakkerij-, slagerij- en hotelschool Ter Groene Poorte. Hij schreef eerder verschillende boeken over desserts (waaronder ook ijs), maar nu dus dit Grote IJsboek.

“Het grote IJsboek van Christophe Declercq” verder lezen

Gratin van venkel met vermout en gruyère

Gratin van venkel met vermout en gruyère

Oh, jongens en meisjes, wat was hij welkom na een lange tijd afwezigheid, die enorme roodkoperen ploert met zijn weldadige stralen. En wat heb ik dan ook volop genoten van zoveel aangename uren in de buitenlucht zonder een rugzak vol warmhouddingen met je mee te moeten slepen! Meer dan voldoende “comfort” om je wekenlang aan te kunnen laven, zou je denken.

Wie er dan nog behoefte aan een warme, voedzame en troostrijke maaltijd heeft, is uit hetzelfde hout gesneden als de onbetwiste Koningin aller comfortfood: Nigella Lawson. Van dat eten dat je stiekem midden in de nacht, behaaglijk gehuld in je ochtendjas, met ladingen tegelijk naar binnen zou willen werken? Alleen. Met niemand erbij die óók maar een restje wil. Schaamteloos alles opeten, tot de laatste kruimel. Ik voel me verwant aan deze Britse volslanke dame. Natuurlijk had ik gisteren met evenveel genoegen een smakelijke salade naar binnen kunnen werken, maar toevalligerwijs lagen er twee venkelknollen in mijn koelkast ontredderd te loeren wanneer zij aan de beurt waren en kwam tevens de tht-datum van een flesje slagroom angstwekkend naderbij. 

“Gratin van venkel met vermout en gruyère” verder lezen

Zelfgemaakte pasta zoveel beter dan gedroogde

Zelfgemaakte pasta zovee

Naast zijn Thuisbakkerijtje heeft G sinds anderhalf jaar nu ook de leiding over zijn nieuwste onderneming, een pastamakerij. Het is ook weer een éénmansbedrijf, uitsluitend bedoeld voor eigen gebruik. Dus meisjes en jongens van de fiscus: mochten jullie stiekem zitten mee te lezen, er worden slechts de heerlijkste pastavellen en -slierten mee gegenereerd en absoluut geen inkomsten. 

In den beginne was het allemaal een beetje zoeken en experimenteren met verschillende bloemsoorten en bereidingswijzen. Inmiddels is ook dit gesneden koek geworden. Als ik ‘s morgens begin te kakelen dat ik weer wel eens trek heb in een smakelijk pastagerecht, beginnen de voorbereidingen rond 15.00 uur. Want voor verse pasta dient er gekneed te worden, gerust, gedroogd en gedraaid te worden. Heeft nogal wat voetjes in de aarde, ja. Toch is het net als met alles in het leven: hoe vaker je het doet, hoe gemakkelijker het wordt. En aangezien corona ons toch dwingt zoveel mogelijk onze maaltijden thuis te nuttigen, is het meteen een mooie extra invulling van de dag. Zinvol ende ontspannend.

“Zelfgemaakte pasta zoveel beter dan gedroogde” verder lezen

Bakewell taart naar recept van Paul Hollywood

Bakewell taart recept Paul Hollywood

Er is altijd wel enige verwarring rondom de naam Bakewell. Er bestaat namelijk een pudding en een taart van. Beide namen worden vaak door elkaar gebruikt, terwijl het toch echt twee verschillende specifieke recepten zijn. De pudding is opgebouwd uit bladerdeeg met daarop aardbeienjam en een romige custardvla. En de Bakewell taart, die ik dus maakte, heeft een bodem van zoet korstdeeg met daarop frambozenjam en frangipane, afgetopt met amandelschaafsel.

Is het een bewerkelijk recept, hoor ik jullie vragen. Ja, ik vind van wel. Bovendien is je oventemperatuur en dus de tijd van het bakken best een bepalende factor. Nu bak ik toevallig met enige regelmaat hartige taarten van zout korstdeeg, dus wist ik al zo’n beetje hoe dit deeg zich zou gaan gedragen in mijn heteluchtoven.

“Bakewell taart naar recept van Paul Hollywood” verder lezen