Hitteplan en eetplezier

Vispotje



Da’s nou gek hè: op momenten dat het Nationale Hitteplan wordt geactiveerd en iedereen begint te zuchten dat de temperaturen zoetjesaan wel omlaag mogen gaan, blijkt iedereen om me heen alleen nog maar trek te hebben in koele, lichte gerechten. Terwijl G. en ik gewoon blijven dóóreten. Jawel, een beetje aangepast hier en daar, dus geen zaken als erwtensoep of rode kool op tafel. Echte winterkost eet je in de periode van december tot en met februari. Is mijn filosofie.

Appie en zijn op winst beluste kornuiten denken daar kennelijk anders over. Zij zijn de stellige mening toegedaan dat in een week als deze een product als zuurkool bijvoorbeeld absoluut niet mag ontbreken in hun lijst van aanbiedingen. Kennelijk leven moderne marketeers volledig afgesloten van allerhande informatiebronnen, waarmee ze kunnen inspelen op de wensen van de consument van vandaag.

Maar goed, ik had het over de ons momenteel toebedeelde hitte. Omdat ik toch ook op een gewoon mens lijk, kan zelfs bij mij op sommige momenten het zweet me plotseling aan alle kanten uitbreken. Ik denk dan razendsnel aan alle loeihete dagen die ik zwetend door heb gebracht achter mijn tafeltje vol papieren in het grote Betonnen Blok. Met temperaturen ver boven de 30 graden op de thermometer achter me, een uitgedroogde ficus in de linkerhoek en de lege stoelen van vakantievierende collega’s die me aangaapten, moest ik vaak hardop tegen mezelf vertellen dat werken best leuk is. Nu ik het Betonnen Blok alleen nog maar hoef te betreden om mijn paspoort te verlengen, zul je mij niet snel meer horen klagen over warmte. Ook niet over maaltijden die me niet zouden smaken.

Ja, misschien ben ik erg bevoorrecht. Mijn keuken maakt deel uit van een enigszins mismaakt uitgevallen L-vormige woonkamer en heeft geen ramen. Normaal gesproken vind ik dat een serieus nadeel, niets leuker dan het geluid van driftig gehakketak en vreedzaam geborrel, terwijl je uitkijkt over een in bloei staande rozentuin. Maar omdat elk nadeel zijn voordeel hep, is het in mijn keukentje relatief gezien dus erg koel. Ik ga er ook niet uitsluitend voor de lol nu uren in doorbrengen, maar een gewone, doordeweekse maaltijd is geen punt.

Vandaag at ik een smakelijk vispotje met veel groenten erin. Beetje meer zout erin dan anders, wat volgens de jongens en meisjes van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid een goed plan is tijdens warme dagen.

Vispotje op Nell’s eigen wijze

Ingrediënten: (voor 4-6 personen)
30 gr boter
1 teen knoflook, fijngehakt
2 sjalotten, superdun gesneden
2 stengels bleekselderij, julienne gesneden
1 dikke prei (alleen het wit) julienne gesneden
5 wortels, julienne gesneden
250 gr champignons, in schijfjes
1 laurierblad
300 gr zalm, in blokjes
400 gr witvis, ontveld, in blokjes
30-50 cl pernod (afhankelijk van je eigen smaak)
2 dl slagroom
3 eetl fijngehakte peterselie of dille

Bereidingswijze:
Verwarm een pan met dikke bodem een smelt hierin de boter op matig vuur.
Smoor de knoflook, sjalotten, bleekselderij, prei en wortel 7-10 minuten.
Voeg de champignons toe en laat de groenten nog 4-5 minuten sudderen.
Schenk er een fikse scheut pernod (circa 50 ml) en laat dit inkoken om de alcohol te laten verdampen.

Temper hierna de warmtebron en voeg de laurier en de room toe.
Je hebt nu een mooi bedje groenten gecreëerd, waarop je de visblokjes kan leggen. Op deze wijze komt de vis niet rechtstreeks in contact met teveel vocht, zodat deze niet gekookt wordt.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Pocheer de visblokjes 4-5 minuten op laag vuur, tot de vis ondoorschijnend is.

Strooi er vlak voor het serveren de fijngesneden peterselie of dille over.

Lekker met tagliatelle!

Zalmfilet met roomsaus en tagliatelle van courgette

Zalmfilet met roomsaus

Vandaag alleen een recept. Zalmfilet met roomsaus en zogenaamde courgetti (=spaghetti van courgette). Smakelijk ende gezond!

Zalmfilet met roomsaus en tagliatelle van courgette

Ingrediënten (voor 2 personen):
2 eetl boter
2 courgettes
2 sjalotjes, gesnipperd
150 gr champignons, in plakjes gesneden
200 ml droge, witte wijn (een niet te vette Chardonnay of een sauvignon blanc)
200 ml visbouillon (mag ook van een tablet)
400 gr zalmfilet
125 ml room
verse dille, fijngehakt
zout/versgemalen peper

Bereidingswijze:
Schil de courgettes. Schaaf ze daarna met een mandoline in dunne plakken. Leg deze plakken voorzichtig op elkaar en snijd deze in smalle repen. Houd apart.

Verwarm de boter in een grote pan en fruit de sjalotjes op laag vuur aan.
Voeg nu de champignons toe en bak op hoog vuur al omscheppend bruin.
Nu kan de wijn en de bouillon erbij. Laat alles op hoog vuur tot de helft inkoken.

Bestrooi de zalmfilet met peper en zout en pocheer ze in de ingekookte bouillon.
Pocheren = tegen de kook houden. Afhankelijk van de dikte van de vis zal dit zo’n 10 à 12 minuten in beslag nemen.
Als de vis gaar is, schep je ze uit de pan en houd ze afgedekt met alufolie even warm.

Voeg de room toe aan de saus en laat dit een paar minuten inkoken tot de saus iets dikker wordt. Breng evt verder op smaak met zout en peper.
Leg de zalmfilet weer terug in de pan, maar zet het vuur laag.

Blancheer nu de courgettelinten. Een klein minuutje in kokend water is meer dan genoeg. Laat uitlekken in een vergiet.

Schep de courgette in een schaal, leg de zalm erop en lepel er wat van de roomsaus over. Bestrooi rijkelijk met verse dille.

Aardappelsalade met zalm en dille

Aardappelsalade met zalm en dille

Op het eiland waar zich tevens ons buitenverblijfje bevindt, is momenteel de zgn Kunstschouw. Tijdens deze manifestatie tonen tientallen lokale kunstenaars hun opgebouwde collecties. Man en ik nemen er graag een kijkje. We hobbelen van prachtige tuinen naar authentieke boerenschuren. Van kleurrijke schilderen naar fantastische sculpturen. Kunst is altijd met een grote K, simpelweg omdat het door iemands geest is bedacht en door de handen, behorend bij diezelfde geest, is gemaakt. Het is altijd goed, ook al is niet alles onze smaak.

Na zo’n dagje kunst happen, willen we ons lekker lui laten wegzakken en nog wat napraten over alles wat we gezien hebben. Met een wijntje. En zicht op een gemakkelijke maaltijd. Als je voor deze aardappelsalade met zalm voor nóg meer gemak kiest, kun je de verse zalm vervangen door een blikje. Dat dit invloed heeft op het eindresultaat, zal je duidelijk zijn. Niets beter als verse ingrediënten. Maar goed, in geval van nood is het een bruikbaar alternatief.

Aardappelsalade met zalm en dille

Ingrediënten: (2 personen)
6 ons aardappelen
3 ons zalm
3 lente-uitjes, in ringetjes
1 zure appel (Granny Smith), in blokjes
flinke hand dille, fijngehakt
2 eetl kwark
2 eetl mayonaise
2 eetl citroensap
½ eetl mosterd
peper/zout naar smaak

Bereidingswijze:
Begin met het pocheren van de zalm. Voor extra smaak doe je dit in een court bouillon. Doe wel voorzichtig, zodat de vis niet uit elkaar valt. Laat afkoelen.

Meng in een schaal de kwark, mayonaise, mosterd en citroensap.
Snijd de lente-uitjes in ringetjes, de zalm in stukken en de appel in blokjes.
Hak de dille fijn.
Meng dit door het kwark-mayonaisemengsel.
Zout en peper naar wens toevoegen.

Kook de (liefst nieuwe) aardappelen pas kort voor je aan tafel wilt. Een kwartier is lang genoeg.
Schep ze uit de pan, snijd ze snel in grote blokjes en meng ze als ze nog enigszins warm zijn door de overige ingrediënten.
Hierdoor mengt de dressing zich goed door de salade.
Wel meteen aan tafel nu.

Aardappelsalade met zalm en dille

Zalmkedgeree

Zalmkedgeree



Tradities zijn er om in stand te houden. Zo ook met dit recept. In de loop der jaren heb ik misschien wel tientallen recepten voor kedgeree voorbij zien komen, maar ik houd angstvallig vast aan mijn beduimelde oude schriftje, waarin ik  30 jaar lang allerlei authentieke recepten verzameld heb. De meeste zijn afkomstig van mensen om me heen, al dan niet van buitenlandse afkomst. De werkelijke oorsprong ken ik vaak niet meer; wel dat deze gerechten veelvuldig gemaakt zijn en altijd meer dan goed bevonden werden. Deze zalmkedgeree heeft een onvervalst Indiaas tintje door alle specerijen.

Wel moet ik erbij opmerken dat dit een vrij droge variant van kedgeree is. Wanneer je  de rijst bij de zalm gedaan hebt, zul je zien dat er weinig vocht meer over is. Zelf doe ik er dan, telkens wanneer het nodig is, een klein scheutje water is. Pas op, want het is ook weer niet de bedoeling dat dit een soort van waterzooi wordt!

Zalmkedgeree (2 personen)

Ingrediënten:
350 gr. zalmfilet
2 kruidnagels
½ kaneelstokje
2 gekneusde kardemompeulen
½ theel. chilivlokken
½ theel. garam masala
stukje verse gember geraspt
125 gr. rijst
½ ui
1 teen knoflook
10 gr. fijngehakte amandelen
sap ½ citroen
12 gr. rozijnen (of zoveel je lekker vindt)
peterselie
zout

Bereidingswijze:
Snijd de zalm in blokjes.
Roerbak kruidnagels, kaneel en kardemom.
Voeg de rijst toe en blijf 1 minuut roeren.
Voeg water toe en laat de rijst op de laagste stand gaarkoken.

Fruit in een andere pan de ui, knoflook en gember.
Voeg de garam masala, chilipeper en amandelen toe en smoor nog 1 minuut.
Doe de zalm erbij. Voeg zout toe en het citroensap.
Stoof dit 5 minuten.

Haal daarna de kruiden uit de rijst en meng het door de zalm met de rozijnen.

Stoof dit in zijn geheel tot de zalm gaar is (circa 10 -15 minuutjes op laag vuur).
Garneren met (optioneel) hardgekookt geprakt ei en peterselie.