Italiaanse crostata van ricotta en marsala

Crostata van ricotta en marsala

Eenmaal wakker op zaterdag, hoorde ik de regen al vroeg tegen mijn slaapkamerramen kletteren. Koud zou het ook worden, voorspelde het weervrouwtje de avond ervoor. Winterjas kon uit de kast en de paraplu erbij!

En zo geschiedde. Ook na het ontbijt bleef het somber en druilerig weer. Geen dag om erop uit te trekken. Gelukkig had ik de alternatieven al op een rijtje staan: het werd mijn halfjaarlijkse fröbel- en bakdag. In mijn geval moet ik dit zeker niet te vaak willen doen, aangezien het veelvuldig zorgt voor hoge doses frustratie. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van “lekker bezig zijn in de keuken”.  “Italiaanse crostata van ricotta en marsala” verder lezen

Pruimentaart

Pruimentaart

Er zijn weinig blogs die zo’n grote variatie aan artikelen kent als het Ministerie van Eten en Drinken. Ellen en Paul vertellen niet alleen over hun grote liefde voor lekker eten en drinken, maar óók over de rafelige randjes die onlosmakelijk met ons bestaan verbonden zijn. Een huisdier dat oud wordt, een vriend die overlijdt. Geen leuke zaken, maar ik vind het wel prettig om te lezen. Het leven is nu eenmaal bij tijd en wijle geen vrolijk plaatjesboek. En daar mag, wat mij betreft, best af en toe melding van worden gemaakt. Sterk zijn is je zwak durven voelen.

Maar goed, terug naar de keuken van het ministerie, want er wordt daar heel wat af gefröbeld. En dat bedoel ik in de positieve zin van het woord. Van zelfgemaakte ravioli tot het vullen van ontelbare potjes jam. Zelfs ambachtelijke zaken als een zuurkoolpot vullen vindt er plaats. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat, kun je hier bekijken.

Enkele weken geleden zag ik er deze pruimentaart. Wat zag die er ongelooflijk lekker uit! Zoiets lees je dan een half uur voor het naar bed gaan, nou, ik kan jullie verzekeren dat de nacht die daarop volgde, bol stond van de meest uitzinnige, culinaire dromen.

In plaats van de Opal gebruikte ik de Reine Victoria. Deze pruim is wat zoeter, maar blijft minder stevig. Enfin, het is maar waar je de voorkeur aan geeft. In ieder geval was dit een verrukkelijk stuk taart. Met een cake-achtige structuur. Precies wat ik zelf zo lekker vind aan een stukje zoetigheid. Dank je wel, Ellen en Paul, voor het doorgeven van dit lekkere recept!

Pruimentaart

Ingrediënten:
circa 750 gram pruimen, gehalveerd en ontpit
150 gram boter
1,2 dl melk
3 eieren
150 gram suiker
vanille (het merg van een stokje, wat essence of extract)
250 gram gezeefde bloem
1 ½ theelepel bakpoeder

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 170°(hetelucht) of voor een gewone oven 180°.

Verwarm de boter met de melk in een steelpan en laat dan de vloeistof afkoelen.

Klop de eieren met de suiker en de vanille tot je een luchtig en schuimig mengsel hebt.
Voeg dan voorzichtig de gezeefde bloem toe.
Roer vervolgens het gesmolten boter/melk mengsel door het deeg en schep alles goed om.

Giet dan de helft van het deeg in een ingevette springvorm (23 cm).
Leg daarop de in partjes gesneden pruimen.
Giet de rest van het deeg erop en leg daarop nog wat partjes pruimen. Strooi er eventueel nog wat poedersuiker over en zet de springvorm in de oven.

Laat de taart zo ongeveer 1 uur bakken.

Walnotentaart met cognac – Claudia Roden

Walnotentaart met cognac

Als je eenmaal het boek “De smaken van Spanje” van Claudia Roden in huis hebt, dan wil je er natuurlijk ook het liefst meteen iets uit maken. Mijn eerste voorkeur ging uit naar de zeebaars uit de oven. Jammer genoeg was die juist mijn huisje voorbij gezwommen. Eens even kijken: wat had ik allemaal in huis? Juist, nog een mandje verse walnoten, die nodig verwerkt moesten worden. Dan is de walnotentaart met cognac uit het boek een effectieve oplossing. Let’s start ….

Walnotentaart met cognac

Ingrediënten:
500 gr. walnoten
4 grote eieren
200 gr. fijne kristalsuiker
75 gr. boter, gesmolten
3 eetlepel cognac
boter en bloem voor de vorm

voor de suikerstroop:
100 gr. suiker
1 ½ dl water
1 eetl cognac

Bereidingswijze:
Maal de noten grof in een keukenmachine.
Klop van de eieren en de suiker met een elektrische garde een dikke, bleke massa.
Roer er grondig de iets afgekoelde boter en cognac door. Spatel de walnoten erdoor en giet het beslag in een springvorm van 28 cm.

Zet de koek 45 min in de oven op 180 graden. Het moet stevig aanvoelen.

Verhit de suiker en het water voor de stroop in en pan en lost de suiker op.
Laat alles 5 min pruttelen en doe dan de cognac erbij.
Giet de hete stroop over het gebak in de vorm zodra het uit de oven komt.
Laat de taart voor het opdienen minstens 1 uur staan zodat de suikerstroop in het gebak kan doordringen.

Bron: De smaken van Spanje – Claudia Roden

En toen? Was de taart – ik noem het liever koek – goed gelukt voor een bakkluns als ik? Euh, tja, kweenie. Op de foto ziet hij er bijzonder smakelijk uit. En dat was hij ook wel. Het leek me alleen dat de eieren weinig gesouffleerd waren. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik de helft van het recept gemaakt heb. Zo hoog als het plaatje in het boek had ik de taart/koek dus nooit verwacht. Het leek erop alsof de massa niet echt homogeen geworden was. En tja, wat kun je nu eigenlijk verwachten van een taart/koek zonder bloem? Laat ik het er vooralsnog maarop houden dat ik een authentieke Spaanse taart/koek heb mogen proeven.  

Notenkoek

Notenkoek

En vanzelfsprekend wilde ik iets maken van mijn pas gekochte walnoten. Van Nicolas, een heuse Franse monsieur, kreeg ik zo’n 20 jaar geleden het hierna volgende recept voor notenkoek. Man en ik waren destijds bij hem in huis en wij keken toe hoe hij de koek maakte en vervolgens bakte in zijn oven. So far so good, zou je denken. Ware het niet dat monsieur Nicolas het spreekwoord “met de Franse slag” wel erg veel eer aandeed.

Zijn keukentje leek verdacht veel op die van Malle Pietje en ondanks de vele schoonmaakapparaten die hij in huis had (sommige nog in de verpakking) behoorde poetsen en opruimen niet tot zijn favoriete bezigheid. Dat zagen Man en ik aan de vloertegeltjes in de gastenbadkamer, die eerst dofgrijs leken, maar bij elke voetstap die wij erin achterlieten, sprankelender van kleur werden. Sterker nog, na een vluchtige veeg met de badspons kwamen er prachtige flamingoroze en turkooise kleurtjes tevoorschijn.

Derhalve begonnen wij met frisse tegenzin aan de koek, je weet immers maar nooit wat je er in tegen kon komen. Nicolas was echter vol trots over zijn kookkunsten. Bovendien zijn Man en ik opgevoed met het, op zekere momenten, tentoon spreiden van gepaste beleefdheden. Zo hoort dat in het Grote Toneelspel des Levens.En het moet gezegd: de koek smaakte ons prima. Een beetje wonderlijk recept, dat wel. Vanwege de grote hoeveelheid notenolie kunnen de eieren niet souffleren. De kleine hoeveelheid bloem zorgt voor wat binding, maar zal nooit een luchtig resultaat kunnen geven. Wat je krijgt is dus een vrij vaste koek, waarvan de noten het hoofdbestanddeel zijn. Het ideale recept voor mijn pure, verse walnoten.

Notenkoek

Ingrediënten
bakvorm van 22 Ø
2 x 75 gr. basterdsuiker
100 gr. gewelde boter
125 gr. gebroken walnoten
40 gr. bloem
3 eieren
1 theel. zout
eetlepel rum

Werkwijze
Bekleed de bakvorm met bakpapier of vet de vorm in en bebloem hem daarna licht.
Vermeng de gehakte noten met 75 gr. suiker.
Vermeng de andere 75 gr. suiker met de boter en meng alles goed door elkaar.
Als het mengsel homogeen is, één voor één, de eieren erdoor mixen.
Voeg dan de bloem toe, het zout en de rum en mix goed door.
30 – 35 minuten bakken op 180°.