Lasagne met een vulling van spinazie, venkel en courgette



De hoogste tijd om mijn kookboeken weer eens door te bladeren, speurend naar iets nieuws, iets onbekends, iets wat ik nog nooit heb mogen smaken. En omdat ik het de laatste tijd toch ook altijd een gezond tintje wil meegeven, kom ik vaak uit bij groentengerechten. Voor het recept van deze lasagne met een vulling van spinazie, venkel en courgette werd ik geïnspireerd door het boek “Vlees noch vis” van Estée Strooker. Ik heb het oorspronkelijke recept hier en daar wel wat aangepast omdat ik niet zit te wachten op ingewikkeldheden, zoals frivole garneringen.

Uiteindelijk werd het een maaltijd die zeker voor herhaling vatbaar is. De foto werd dat niet. Tenzij je een prof bent, moet een eenvoudig mens eigenlijk nooit proberen een foto van lasagne te maken. Het wordt altijd een onsmakelijk plaatje. Vooral met spinazie. Het doet ook absoluut geen recht aan dit heerlijke gerecht. Daarom maar een frisse, fruitige venkel als binnenkomer.

Lasagne met een vulling van spinazie, venkel en courgette

Ingrediënten:
350 gr verse lasagnevellen
1 ui
2 teentjes knoflook
2 citroenen
175 gr spinazie
200 gr ricotta
2 courgettes
2 venkelknollen
125 gr Parmezaanse kaas

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 170˚.

Pel en snipper de ui en de knoflook.
Rasp de schil van 1 citroen en pers hem uit.
Verhit een scheut olijfolie in een pan en fruit de ui en knoflook enkele minuten.
Voeg de spinazie toe en bak die ook enkele minuten mee tot ze groente geslonken is.
Schep nu de spinazie in een kom en schep de ricotta erdoor.
Breng op smaak met citroenrasp, zout en peper.

Snijd de courgette met behulp van een mandoline in dunne lange plakken.
Maak de venkel schoon en schaaf hem ook in dunne plakken.
Rasp de Parmezaanse kaas.
Snijd de resterende citroen door en snijd 1 helft in plakjes.

Leg nu een laagje venkel op de bodem van een ovenschaal, besprenkel de laag met olijfolie en citroensap en strooi er een beetje zout en peper over.
Verdeel er een laagje courgette over en besprenkel/bestrooi zoals bij de venkel.

Nu kun je er een laag lasagnvellen op leggen.
Bedek met het spinaziemengsel en bestrooi met Parmezaanse kaas.
Herhaal dit tot de ovenschaal vol is, maar eindig met een laag spinaziemengsel bestrooid met Parmezaanse kaas.

Bak de lasagne 30-40 minuten in een voorverwarmde oven.

Serveer met een handvol rucola erover heen gestrooid.

Nou vooruit, hier dan nog mijn slechtste foto van het jaar. Niet schrikken. Blijf vooral denken aan al die lekkere dingen die verwerkt zijn in dit gerecht!

Tian met spinazie

Tian met spinazie en kaas

Na een aantal dagen “gemak dient de mens”, is het vandaag business as usual. Op de thuisbasis was er, het is bijna standaard, gierende pret te beleven aan boodschappen doen, drie trommels wasgoed, belastinginspecteurs die alles tot vijf cijfers achter de komma gespecificeerd willen zien en om de feestvreugde nog verder te verhogen ontving ik een cryptisch antwoord op mijn vraag hoe ik een ingewikkeld bouwvoorschrift zou moeten interpreteren. Het schiet allemaal niet op, zullen we maar zeggen.

Gelukkig is er thuis altijd één onwankelbare zekerheid. Als er gegeten gaat worden, moet het gezond zijn. Het eventuele vitaminentekort dient aangevuld te worden, opdat we zonder gewetensbewaren opnieuw voor enkele dagen kunnen afreizen naar ons houten huisje. Gezond. Voor mij betekent het bijna altijd groenten en/of fruit in ruime hoeveelheden. Ik ben opgegroeid in een tijd dat Popeye Neerlands groenteheld was. Eerlijk gezegd had ik het niet zo begrepen op dat idiote mannetje met zijn blikken spinazie en pseudo spierballen. Ik was wel jong, maar niet gek. Spinazie zat nooit in een blik bij ons thuis. Spinazie was een enorme berg groene blaadjes die ons mam dusdanig fanatiek in de wasbak stond te wassen, alsof de complete Sahara eruit gespoeld moest worden.

Gezond, zei mam, als we eindelijk aan tafel zaten, terwijl ze drie grote scheppen op mijn bord lepelde. En ik was een goedgelovig kind. Als mam het zei, was het zo. Bovendien wist zij de groente zo te bereiden, dat hij smaakte naar boter, nootmuskaat en gemalen broodkruim. Nooit met zo’n eng, glibberig sausje, dat ik later enkele keren mocht meemaken bij andere gezinnen. Gelukkig had ik toen al geleerd om beleefd te zeggen dat ik voor de gezelligheid wilde mee-eten, maar dat ik eigenlijk al gegeten had. En daar was geen woord van gelogen, gegeten en gedronken had ik bij de aanblik van die schaal groen-glazige massa.

Tian met spinazie

Nog steeds vind ik spinazie heerlijk. Maar omdat ik steeds minder vlees eet, vind ik het niet altijd eenvoudig een maaltijd te verzinnen waarbij de ijzersmaak van deze groente ten volle naar voren komt. Het blijft zoeken. Met lasagne en citroenricotta is het heerlijk.  Met mascarpone en tomatensaus is het ook zeker niet te versmaden, maar ik wilde dit keer iets anders. Dus week ik uit naar de onvervalste politiek van het Brabantse land. Daar is een heel leutig ministerie van Eten en Drinken gevestigd. Daar verkopen ze geen onzin, geen praatjes voor de vaak, geen opgeklopte economische cijfers. Nee, daar zijn ze bezig met de meest elementaire zaken van het leven: eten en drinken.

En daar zag ik afgelopen week deze tian van spinazie, die ik móést namaken. Ik kan jullie zeggen: het was verrukkelijk! Misschien een beetje droog, dat valt echter eenvoudig op te lossen door er meer spinazie aan toe te voegen. Of minder aardappelen natuurlijk.

Omdat ik de hoeveelheden had verdubbeld, bleef er nog wat van over. Dat eten we dan morgen met een frisse salade erbij als lunch. Twee voor de prijs van één dus. Hoe makkelijk kan politiek bedrijven zijn? Daar is echt geen topsalaris of  Haags pluche voor nodig. Met een fikse dosis Brabantse gemoedelijkheid en een beetje lol om in de keuken te staan, kom je een heel eind.

Tian met spinazie en kaas

Spinazielasagne met mascarpone en tomatensaus

Spinazielasagne met mascarpone en tomatensaus

Laat ik beginnen met jullie te vertellen dat ik echt een heel lieve, zorgzame partner heb. Hij heeft bijvoorbeeld het volledige beheer over de Thuisbakkerij en vervult die rol met verve. Altijd heerlijk vers, zelfgebakken brood is een heuse luxe. Alle klusjes in huis zijn al gebeurd vóór ik twee maal met mijn ogen heb kunnen knipperen. Ook op digitaal gebied zorgt hij dat de fabriek soepeltjes blijft draaien. (Persoonlijk zou ik me tot mijn einde blijven vastklampen aan de allereerste versie van Windows. Zolang programma’s maar gewoon doen wat ik voor ogen heb, hoeven al die veranderingen niet voor mij). En last but not least: als ik me ziek, zwak of misselijk voel zorgt hij liefdevol voor de sinaasappeltjes én de kippensoep.

Tot zover het goede nieuws. Dan nu het slechte. Hij is een man. Een echte man. En dat soort kun je beter niet om boodschappen sturen. Of ze kopen veel te veel. Of te weinig. Of compleet nutteloze zaken. Of allemaal dingen die niet, ik herhaal: niet, op het lijstje staan.

Ik had het al gezegd, toch? Ik heb een schat van een man. Echt waar. Vanmorgen vertrok hij monter naar zijn grote, blauwe vijand. Die met de hamsters. Hij deed boodschappen en keek, zoals gebruikelijk, niet naar hoeveelheden, data of etiketten. Supermarkten zijn een soort van gevangenissen waar je zo snel mogelijk dient uit te geraken.

Dan zit je dus met een zak spinazie die óp de datum is. Ik zag het direct aan de stand van de bladeren. Geen gepieker wat eten we vanavond. Er moest spinazie in, zoveel was duidelijk.
In het verleden maakte ik vaak de met spinazie gevulde pastaschelpen en tomatensaus van Nigella Lawson. Dit is een variatie erop. Eerlijk gezegd was ik bang dat de spinazie met de mascarpone niet voldoende “stevig” zou worden, maar dat bleek een misvatting. Het werd een keurig gerecht.

Spinazielasagne met mascarpone en tomatensaus

Ingrediënten:
250 gr lasagnebladen (voorgekookt)
500 gr spinazie
2 uien
1 teen knoflook
250 gr mascarpone
100 gram geraspte parmezaanse kaas
2 blikken tomaten
4 à 5 verse tomaten
handvol zwarte olijven
3 eetlepels olijfolie
beetje suiker
zout/versgemalen peper/oregano

Bereidingswijze:

Begin met het maken van de tomatensaus.
Snijd de uien en fruit ze zachtjes aan in de olijfolie tot ze zacht zijn.
Plet de knoflook en bak deze op het laatst even mee. Pas op voor verbranden!
Leg de verse tomaten in kokend water, spoel ze af met koud water en ontdoe ze van het velletje.
Snijd de tomaten in stukjes.
Doe de blikken én de verse tomaten bij de uien, voeg zout, peper, suiker en oregano toe en doe het deksel op de pan.
Laat dit minstens een half uur zacht pruttelen tot het is ingedikt.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Laat de spinazie met zout in een pan of wok snel slinken. Giet hem af.
Hak of blender deze en schep hem in een schaal.
Voeg nu de mascarpone toe en meng alles goed door elkaar.Gebruik een ovenschaal waar de lasagnebladen het beste in passen. Ik gebruikte de koelverse van de Lidl en die vind ik persoonlijk qua formaat veel gemakkelijker dan die van Appie.
Smeer op de bodem van de schaal een dikke laag tomatensaus.
Leg er de lasagnebladen op.

Vervolg met een laag spinazie-mascarponemengsel, waarop je een beetje parmezaanse kaas en peper strooit.
Dek af met lasagnebladen.
Herhaal deze stappen, tot alles op is.
Eindig weer met een dikke laag tomatensaus en strooi hier nog wat parmezaanse kaas over, tezamen de olijven.
Zet in de oven. Bak de lasagne circa 30 minuten.

Spinazielasagne met mascarpone en tomatensaus