Aubergines met een kruidig korstje

Aubergines met een kruidig korstje

Aubergine. Het is het soort groente waar je van houdt, of niet. Veel mensen kennen het alleen van de beetje vettige moussaka bij de Griek. Ook lekker, maar persoonlijk eet ik deze glanzend-paarse rakker het liefst in combinatie met droge, witte rijst. De neutrale, licht-bittere smaak van de aubergine vergt wel krachtige tegenhangers om er een smakelijk hapje van te maken. Tomaat. Knoflook. Olijven. Kruiden. Onderstaand recept van aubergines met een kruidig korstje heeft het allemaal in zich. Plus tegengestelde texturen: het zachte vruchtvlees wordt afgedekt met een knapperige, uiterst hartige topping. *slik*

Aubergines met een kruidig korstje

Ingrediënten:
2 aubergines
2 teentjes knoflook
enkele takjes verse rozemarijn
grof zout
grof gemalen peper
een scheutje fijne olijfolie

Voor de panade (kruidig korstje):
120 g Parmezaanse kaas
3 sneetjes (oud) wit brood
enkele takjes verse marjolein
enkele takjes verse oregano
1 takje verse rozemarijn
32 (ontpitte) gemengde groene en zwarte olijven
50 g steelkappertjes

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180°C. Hierin krijgen de aubergines een eerste garing.

Spoel de aubergines en snij het topje en het steelstuk eraf. Snij de groente vervolgens in de lengte middendoor.
Maak met een scherp mesje kruisgewijs insnijdingen in het sponzige vruchtvlees van de aubergines. Leg ze in een (diepe) ovenschaal.

Pel de knoflook en druk een half teentje in het midden van elke halve aubergine. Doe hetzelfde met takjes verse rozemarijn.
Strooi er grof zout (bv. fleur de sel) en wat peper van de molen over.
Druppel tenslotte een scheutje fijne olijfolie over elke halve aubergine.

Zet de ovenschotel in de oven van 180°C gedurende 15 à 20 minuten.

Bereidingswijze panade:
Verbrokkel de Parmezaanse kaas in de beker van de blender en mix de kaas fijn. Giet de gemalen Parmezaanse kaas in een mengschaal.

Snij de korst van een zeer dikke snee (of meerdere gewone sneetjes) wit brood. Gebruik gerust oud brood.
Scheur het brood in stukken en doe het in de blender. Maal het brood fijn en meng de kruimels onder de gemalen kaas.
Spoel de kruiden en rits de blaadjes van wat verse marjolein, rozemarijn en oregano. Hak de kruiden zeer fijn en meng de snippers onder de gemalen kaas met broodkruimels.

Verzamel de (ontpitte) olijven en de kappertjes (zonder steel) op je snijplank. Zet er het mes in tot alles in fijne stukjes gehakt is.
Schenk wat olijfolie in de panade, totdat het mengsel licht kleverig wordt. Overdrijf niet.

Kruid het mengsel met wat peper van de molen. Zout hoeft niet.
Neem de schaal met aubergines uit de oven en verwijder de stukjes knoflook en de takjes rozemarijn uit de groente. Die hebben intussen hun werk gedaan. Hou de oven warm.
Was je handen en gebruik ze om op elke halve aubergine een royale en dikke laag van de panade aan te drukken.
Bak de aubergines opnieuw 15 minuten in de oven van 180°C.
Zet nadien de ovengrill op. Laat de panade bakken tot ze goudbruin en krokant is.

Lekker met een salade van rucola, buffelmozzarella en pruimtomaatjes.

Bron: Dagelijkse Kost – Jeroen Meus

Aubergines met een kruidig korstje

Kerst lukt altijd

Frittata met prei

Zijn jullie ook bekend met die dagen dat al je kookcreativiteit lijkt te zijn opgedroogd? Mij overkomt het zo’n twee- à driemaal per jaar. Meestal in de wintermaanden. Het vooruitzicht van overdadige feestdissen en uitbundig eetgeweld is voor mij voldoende om de appetit 180° te doen draaien. Het is niet aan mij besteed, de massaliteit waarmee de mensheid  met een collectief vrede-op-aard-moraal de Boze Buitenwereld opeens mooier wil kleuren. En dat voor slechts twee dagen. Gekuntselde maakbaarheid. Fake. Alles is nep tussen 24 en 27 december, waarbij het voor velen maar om één ding draait: het individuele welbehagen. Ik houd er in toenemende mate een licht onpasselijk gevoel aan over.

Kerstmis is verworden tot een volstrekt zinloos fenomeen, voor 98% gevoed door een op drift geraakte commerciële machine die ons, liefst vanaf half september, totaal onnozele spullen door de strot probeert te duwen. Bovendien wordt er bovenmatig veel geld uitgegeven aan zgn. pseudo-voedsel. Als het maar véél is. Als het maar exquise namen draagt. En als het maar vooral gemakkelijk te bereiden is.

Het hele jaar rond houdt een deel van de mensheid zich in leven met zielloos voer. Ingeblikte, voorverpakte, vetgemeste, opgefokte, opgeklopte, diepgevroren, uitgekauwde rommel dat nauwelijks de naam voeding mag dragen. Beide Kerstdagen doet men daar nog een schepje bovenop. Tezamen met Appie, met Jamie en Herman. Volledig voorbereide kerstdiners beheersen de reclamefolders. Hup, de oven in en klaar is de Kerstman of –vrouw. Genieten maar. Dat het helemaal niets meer van doen heeft met puur, natuurlijk voedsel, wordt gemakshalve met een paar glazen (slechte) wijn weggespoeld. Een gepast stilzwijgen voldoet in dit geval.

Kerst lukt altijd. Met een lepeltje liefde

Ben ik hiermee een saaie, suffe einzelgänger geworden? Welnee. Ik houd van gezelligheid. Van mensen om me heen die me dierbaar zijn, mijn familie, mijn lieve vrienden. Om samen met hen tijdens een harmonieus samenzijn te keuvelen, te lachen en te genieten. En natuurlijk wordt er ook gegeten. Want ik ben dol op lekkere hapjes, alleen heb ik daarvoor geen Kerstdagen nodig, noch een ingehuurde, quasi-vrolijke  reclameman die mij probeert te vertellen dat Kerstmis slechts lukt met de dubieuze producten van zijn opdrachtgever. Kerst lukt altijd, als je er maar liefde in stopt.

Terug naar de werkelijkheid. Zo vlak voor de feestdagen houden we het sober. Met een opgepimpt eitje, een salade en grove sneden zelfgebakken brood.

Frittata met courgette en Parmezaanse kaas

Ingrediënten: (6-8 personen)
6 eieren
250 ml slagroom
60 ml plantaardige olie
100 gr geraspte Parmezaanse kaas
4 bosuitjes, ragfijn gesneden
handje fijngehakte munt
handje fijngehakte basilicum
de geraspte schil van 1 citroen
3 courgettes, grof geraspt
75 gr bloem
zout en versgemalen peper naar smaak

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 190 graden.

Meng in een grote kom de eieren, slagroom, olie, parmezaan, bosuitjes, munt, basilicum en de citroenrasp.
Voeg dan de geraspte courgettes toe.
Roer er geleidelijk de bloem door en breng op smaak met peper en zout.

Bekleed een ovenvaste pan of schaal met bakpapier en schenk het mengsel er voorzichtig in.

Zet de pan of schaal in de oven, tot de frittata gestold is en stevig aanvoelt.
Neem de frittata uit de oven en laat hem in de pan of schaal afkoelen.
Verwijder het bakpapier en serveer het gerecht warm.

Tip: serveer bij de frittata een speciale gremolata van een handvol fijngehakte muntblaadjes, de geraspte schil van 1 citroen en 1 fijngehakte teen knoflook. Strooi deze verse muntgremolata voor het opdienen over de warme frittata.

Bron: Matt Preston’s 100 beste recepten

Pesto zelf maken

Pesto zelf maken

Toen ik afgelopen weekend drie strengen heerlijk verse knoflook kreeg, wist ik al meteen wat ik er mee wilde gaan doen. A) knoflooksoep maken en b) pesto zelf maken.

Ik begon met het laatste. Voor de maaltijd van vandaag had ik pasta in mijn hoofd. Met veel groenten, maar zonder vlees. Dan smaakt zo’n extra shot vers-kruid er natuurlijk prima bij.
Aan de slag met mijn eigen versie. Geen parmezaan in huis? Jammer, doch niet noodzakelijk, ik raspte gewoon een stuk Old Amsterdam. Iets zouter dan parmezaan, oppassen dus met extra zout toevoegen.

Pesto zelf maken

Eerst een grote bos basilicum kaal plukken. Blaadjes voorzichtig wassen en droog deppen. Flink wat pijnboompitten roosteren in een droge koekenpan. Knoflook (ik heb vijf teentjes gebruikt voor een behoorlijke portie) fijnsnijden. Knoflook, pijnboompitten en basilicum in de blender stoppen. In een dun straaltje extra vergine olijfolie toevoegen totdat een smeuïge massa ontstaat. Dan de kaas toevoegen en olie toevoegen tot het een goed smeerbare consistentie heeft. Proeven. Eventueel afmaken met peper en zout.
Lekker met pasta! Ook niet te versmaden op een vers geroosterd bammetje of toastje.

Pesto uit een potje is, wat mij betreft, niet te eten. Je proeft er de kunstmatigheid boven alles uit. Basilicum proef ik al helemaal niet. De kaasmaak en het zout prevaleren. Het is echt niet lekker.

 

Rarebits met peer en stilton – Yvette van Boven

Rarebits met peer en stilton

Het laatste stukje sodabread van eergisteren lag enigszins zieligjes naar me te gluren. Moest-ie zonder pardon de kliko in? Asjeblieft, niet in die enge groene bak met al die beestjes? Welnee, lief broodje, ook al ben je oud en kruimelig, je krijgt een mooie, laatste rustplaats van me. Fijn ondergedekt met lekkere kaasjes, room en ei bleek je een perfect lunchhapje te zijn. Niet bedroefd zijn nu je voorgoed weg bent bij ons, het wachten is gewoon op je wedergeboorte. En die zal niet lang op zich laten wachten, ik beloof het je! In de vorm van rarebits met peer en stilton.

Rarebits met peer en stilton

Ingrediënten
100 gr blauwe kaas, bijv. blue stilton
150 gr Parmezaanse kaas, geraspt
2 eetl crème fraiche
2 eieren, losgeklopt
1 eetl grove mosterd
peper
ca 8 sneetjes zuurdesembrood (of genoemd sodabread)
2 peren, geschild en in plakjes

Bereidingswijze
Meng de kazen met de crème fraiche, eieren en de mosterd.
Maal er peper over.
Laat het dan 1 uurtje (of een hele nacht) in de koelkast staan.
Rooster de boterhammetjes lichtbruin.
Beleg de sneetjes brood eerst met schijfjes peer en lepel er vervolgens het kaasmengsel royaal over.
Leg de rarebits naast elkaar op een bakplaat.
Gril ze 3 tot 5 minuten of tot ze goudbruin zijn en bubbelen.

Bron: Home Made Winter – Yvette van Boven

Gevulde portobello’s

Gevulde portobello's

Een of twee keer per week komt er in huize Eetplezier een vegetarische dagschotel op tafel. Dit keer gevulde portobello’s met pasta en huisgemaakte tomatensaus.

Dit is typisch zo’n recept dat ik uit de losse hand maak. Koken bestaat grotendeels uit intuïtie en gevoel. En plezier, vooral veel eetplezier. Daar horen geen maatlepels bij. Prententieloos lekker eten. Om toch een beetje een indicatie te geven, is dit zo ongeveer wat ik er naar mijn gevoel in doe. Maar wijk er gerust vanaf, als je denkt bepaalde ingrediënten lekker te vinden dan datgene wat ik er in verwerk. You’re the chef!

Gevulde portobello’s

Ingrediënten: (voor 2 personen)
2 portobello’s
2 fijngehakte sjalotjes
2 fijngehakte tenen knoflook
4 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas (een groot handvol)
2 eetlepels panko (niet afgestreken)
2 eetlepels fijngehakte platte peterselie (niet afgestreken)
zout/peper

Bereidingswijze:
Wrijf de portobello’s goed schoon en verwijder het steeltje. Met een theelepel of zo’n stekertje voor meloenbolletjes kun je een laag van de binnenkant afschrapen. Ze moeten wel minstens ½ cm dik blijven!

Bestrijk ze zowel aan de binnen- als aan de buitenkant met olijfolie. Leg ze daarna in een vuurvaste schaal.

De sjalot tezamen met het fijngehakte  portobello-schraapsel in een flinke scheut olijfolie aanfruiten. In een schaaltje de kaas, panko, peterselie, knoflook, peper/zout en het afgekoelde sjalotmengsel goed door elkaar mengen. Als het te droog wordt, nog een scheut olijfolie toevoegen.

De portobello’s vullen met dit mengsel.
Circa 15-20 minuten bakken in een voorverwarmde oven op 180°.

Leef je uit op de tomatensaus! Gebruik ui, knoflook, verse tijm, oregano en vooral veel rijpe (ontvelde) tomaten. Probeer biologische te pakken te krijgen, die zijn over het algemeen veel zoeter en lekkerder dan de niet-biologische. Hoe langer het pruttelt, hoe meer tomatensmaak. Ik doe er altijd nog een scheutje japanse sojasaus (ter vervanging van het zout) en behoorlijk wat versgemalen peper en/of chilivlokken.

Eet smakelijk!