Krenten en witte bonen in de belastingaangifte

Krenten

De alledaagsheid van het leven wordt vaak opgeleukt door de krenten in de pap.  Met enige gretigheid kan ik me er uren mee bezig houden. Met die krenten op te peuzelen dus. Het zoeken ernaar gaat heel wat keren moeizamer en kan me mateloos ongeduldig maken. Om niet te zeggen wanhopig. Teveel dagen zonder krenten verandert het leven, dat zich toch merentijds manifesteert als een klucht met teveel open- en dichtgaande deuren, in een tenenkrommende tragedie. 

Tijdens het tanden poetsen vanmorgen wist ik gelukkig al dat ik vandaag in ieder geval één krent zou vinden, namelijk het invullen van de belastingaangifte 2017. Voor velen een onoverkomelijk struikelblok, voor mij elk jaar opnieuw een bron van vermaak. Een ontspannend tijdverdrijf. Geen idee welke voorouder verantwoordelijk is voor deze afwijking trouwens. Ooit leerde ik van een bevriende accountant accuraat te zijn, liefst braafjes tot op de cent, maar tegelijkertijd ook alles uit de kast te halen als het gaat om aftrekposten. Kijk, dat maakt het invullen pas echt leuk. “Krenten en witte bonen in de belastingaangifte” verder lezen

Tomatatin op de wijze van Estée Strooker

Tomatatin

Tomatatin. Je verzint het niet, een omgekeerde tomatentaart. Met ui, balsamico en venkelzaadjes. Een heerlijk vegetarisch gerecht.

Toevallig ben ik al van kindsaf aan dol op tomaten. Op de boterham, met een snufje suiker of zout. In de soep, met wortel, ui en geurige kruiden.  En natuurlijk ook in de traditionele Italiaanse gerechten, zoals all’ amatriciana of de pizza. “Tomatatin op de wijze van Estée Strooker” verder lezen

Mexicaanse tortillataart à la Estée Strooker

Mexicaanse tortillataart

Stapelen is het nieuwe rollen. Zo’n stapel heet dan plotseling taart: Mexicaanse tortillataart. Omdat er mais in zit en kidneybonen, denk ik. En o ja, tortilla’s natuurlijk. Het moet allemaal niet gekker worden. Enfin, een mens kan niet aan alle nieuwigheden voorbij gaan, dus werd er in huize Eetplezier ook gestapeld tot er een compact, eetbaar bouwwerk ontstond. Goed te eten, hoor, zo’n tortillataart! Gemakkelijk ook. Want zo’n goed gevulde oproltortilla eten staat voor mij synoniem met steltlopen op een elastieken koord. Intimi weten wat dat in mijn geval betekent. Niet te doen. Ik zeg dus: stapelen maar, die tortilla’s!

Mexicaanse tortillataart

Ingrediënten: (4 pers)
6-8 tortilla’s
1 blik kidneybonen
1 rode ui
2 maïskolven (of een blik als je het jezelf gemakkelijk wil maken)
1 teentje knoflook
1 rode peper
1 aubergine
1/2 limoen
150 gr harde cheddar
200 gr jonge kaas
200 ml zure room
1 eetl gerookt paprikapoeder
1 eetl komijnzaad
1/2 eetl korianderpoeder
mespunt cacaopoeder
mespunt kaneel
olijfolie om in te bakken

Bereidingswijze:
Breng een pan met water en zout aan de kook en kook de maïskolven in circa 25 minuten gaar.

Verwarm de oven voor op 170˚.
Pel en snipper de ui. Pel de knoflook en snijd hem fijn. Snijd de rode peper in dunne ringetjes en de aubergine in kleine blokjes.

Verhit een scheut olijfolie in een grote koekenpan en fruit de ui, knoflook en peper. Voeg de specerijen toe en fruit deze een paar minuten mee (oppassen voor verbranden!).

Voeg opnieuw olie toe aan de pan en bak de aubergineblokjes met zout en peper, tot ze zacht en geslonken zijn.

Snijd intussen de maïskorrels van de kolven, spoel de kidneybonen en laat goed uitlekken. 
Rasp de schil van de halve limoen.
Voeg de mais en de kidneybonen toe aan het auberginemengsel en bak nog 5 minuten.
Breng op smaak met de limoenrasp.
Rasp de beide kazen.

Vet een spring- of quichevorm in met een beetje boter en bedek de bodem met een tortilla.
Bestrijk de tortilla met een laagje zure room.
Schep een laag vulling erop en bestrooi met de geraspte kazen.
Herhaal deze stoppen tot de springvorm vol is.
Sluit af met een tortilla met daarop een laag zure room en geraspte kaas.
Bak de tortillataart circa 30 minuten in de oven.

Bron: Vlees noch vis: Estée Strooker