Bloemkool met pasta à la Jamie Oliver

Bloemkool met pasta Jamie Oliver

Sinds Jamie afstand heeft genomen van zijn quasi-nonchalante jeugdigheid, ben ik weer fan van hem. Nu hij vader is geworden van vier kindjes en inmiddels de veertig is gepasseerd, is ook zijn kookstijl huiselijker geworden. Kijk, en daar houd ik van. Niks hatseflats barbecuemaaltje of stevig gekruide, geroosterde megakippen, maar normale Dagelijkse Kost (oeps, da’s weer een andere chef, geloof ik.)

Hoe dan ook: de hoogste tijd om weer eens een recept uit te proberen van deze Engelse chef. Bloemkool bereiden vormt altijd een moeilijk item voor me. Na mijn poging om ze te roosteren, had ik nog geen nieuwe creaties toegevoegd aan mijn bloemkoolprogramma. Jamie nam het denken van me over en ziedaar: bloemkool met pasta! Hoe verzin je het. Echt, het is verrukkelijk, temeer omdat de crumble er de noodzakelijke bite aan geeft. Wedden dat zelfs het meest verwende kind overstag gaat? Is het jullie trouwens ook al opgevallen dat hij niet meer zo ernstig zlizzt als voorheen? Wat bekendheid al niet met je kan doen.

Bloemkool met pasta à la Jamie Oliver

Ingrediënten: (let op: dit is voor 6 personen)
8 plakjes pancetta
1 grote bloemkool
500 gr gedroogde pasta (ik koos voor de Rummo pantacce, verkrijgbaar bij de Sligro)
250 gr cheddar of gewone Goudse kaas
4 dikke plakken boerenbrood (ik gebruikte een grote Italiaanse bol)
verse rozemarijn
2 tenen knoflook
250 gr crème fraîche
optioneel: parmezaanse kaas voor erover

Bereidingswijze:
Warm de oven voor op 220 graden. Ik heb zelf een heteluchtoven en heb hem ingesteld op 200 graden. Het gerecht was na 15 minuten mooi goudbruin en goed heet.

Leg de pancetta in een braadslede van circa 30 x 25 cm en zet die boven in de hete oven. Snijd de bloemkool in roosjes. Doe de pasta in een ruime pan, leg de bloemkool erop en doe er zoveel water op dat alles net onder staat. Voeg zout toe. Leg het deksel erop en kook de pasta volgens de aanwijzingen op het pak.

Rasp de kaas en zet die weg in een kom. Haal de pancetta uit de oven en hak de plakjes samen met het brood, de rozemarijn en een flinke scheut olijfolie in een keukenmachine tot het mengsel de consistentie van grof broodkruim heeft.

Afwerking

Zet een vergiet op een grote kom om het kookwater op te vangen en laat er de pasta en bloemkool in uitlekken. Kieper de inhoud van het vergiet in de braadslede waar je de pancetta in hebt gebakken en zet hem op laag vuur. Giet er 4 dl van het opgevangen kookwater bij. Knijp er de ongepelde tenen knoflook bij, roer er de crème fraïche en de geraspte kaas door en maak de stukken bloemkool voorzichtig stuk met een kleine stamper of vork. Breng op smaak met peper en zout.

Spreid het mengsel uit en strooi er het broodkruim over. Zet de braadslede circa 8-15 minuten in de oven tot er een goudbruin, pruttelend laagje op zit. Schaaf er eventueel nog wat krullen parmezaanse kaas over. Serveer direct met een frisse salade.

Bloemkool met pasta à la Jamie Oliver

Paddenstoelenragout met gewokte broccoli

Paddenstoelenragout

Soms heb ik het gevoel dat ik in een ander universum leef. Of dat ik misschien al te lang onder die ene knusse steen ben blijven hangen. Ik voel me er uitstekend bij, daar gaat het niet om. Het is alleen dat ik me bij tijden zo uitermate kan verbazen over bepaalde zaken die om mij heen plaatsvinden. Floep, alsof er een lampje aanschiet en ouderwetse gebruiken of opvattingen opeens in een helder (nieuw) licht komen te staan.

Ik maak graag een grapje over de Zeeuwse klei waarop ik mijn huis en haard, inmiddels circa veertig jaar geleden, heb neergeplant. Dat het zo aan je voetzolen blijft pakken, waardoor je er voor eeuwig in vastgezogen lijkt te zijn. Maar heus hoor mensen, ook in Zeeland loopt de tijd gewoon door. Wij hebben hier gewoon wifi. En Uggs en zo.

Daar ligt het dus allemaal niet aan. Het ligt aan mij. Ik heb een hekel aan veranderingen. Kennelijk bestaat er, diep in mij, een diepgewortelde angst voor allerhande ongemakken, veroorzaakt door hypermoderne, doch haperende producten of gebruiken. Zo wereldvreemd is die vrees niet, aangezien Antoinette Hertsenberg de handen vol heeft aan de gevolgen van ons technocratische tijdperk.

Digitaal tijdperk

Vorige week was ik bij mam. Zij is óók bang voor nieuwigheden, maar heeft desondanks wél een nieuwe televisie, inclusief smartcard gekocht en meteen ook maar een nieuw wasmasjien. Met voorprogrammeerinstellingen, watersensor en ecofeedback.

Mam gaat dus volledig digitaal met haar 85 jaar. En dochterlief heeft weliswaar ook wat stukken witgoed in huis, maar kijkt nog steeds braafjes analoog. Al sinds 1976. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Enfin, bij mam kan ik nu dus eindelijk naar Rudolph van Veen en zijn kornuiten kijken op 24Kitchen.

Best leuk, oordeelt mam. Als er niets op rtl is, kijk ik daar naar. Ik kijk met haar mee. Eerst verschijnt er een onbeduidend vrouwmens zonder enige kennis van koken. Dat zie ik aan haar rechte vingers als ze een komkommer in plakjes snijdt met een joekel van een koksmes. Bij elke snede die ze maakt, krimp ik ineen.

Dan komt er een mollige Italiaan, die ik meen te herkennen als muzikale begeleider van Marco Borsato. Zijn gerecht ziet er best lekker uit, maar vóór dat op tafel staat, heb ik heel wat gestuntel mogen aanschouwen. Als het kookplezier zich op deze wijze gaat voortzetten, zou het digitale kijken in huize Eetplezier & Meer best nog even op zich kunnen laten wachten.

Maar uiteindelijk komt er dan toch een frisse jongedame die me wel kan bekoren. Zij maakt iets vegetarisch met paddenstoelenragout en broccoli. Ik beloof mezelf het meteen de volgende dag na te gaan maken. Eerst mag ik mam nog even vergezellen tijdens haar zoektocht naar nieuwe kamerplanten. Intratuin.

Griezeltuin

Voor wie er zich geen griezelbeelden bij kan voorstellen: men verkoopt hier naast planten en bloemen ook een groot scala aan totaal overbodige materie. Vuurkorven en terrasverwarming. Legplannen voor kunstgras. Afzichtelijke waterornamenten. Bewegende tuinkabouters. En alsof deze poel van ellende niet genoeg is, gaat het complete outdoorgebeuren naadloos over in een overdekt binnenpretpark, volgestouwd met zogenaamd onmisbare accessoires. Miljoenen uren aan kinderarbeid trekken aan mijn geestesoog voorbij.

Het wordt gelukkig vanzelf weer morgen. Vastbesloten om de vegetarische ragout te maken, vertrek ik al vroeg naar mijn groentejuwelier. Het recept heb ik integraal overgenomen van 24Kitchen. Eerlijk is eerlijk: het geheel smaakte verrukkelijk. Wel heb ik de madeira vervangen door cognac. De combi paddenstoelen met dragon is een bejubelde match made in heaven. Dit soort zekerheden bestaan nog. Echt waar. Bangelijk als ik ben, houd ik me voorlopig hier maar aan vast.

Paddenstoelenragout met gewokte broccoli

Ingrediënten:
400 gr gemengde paddenstoelen, waaronder shii-takes
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, fijngehakt
1 citroen
2 eetl cognac
25 gr boter
1 eetl bloem
100 ml water
3 eetl crème fraïche
dragon

Bereidingswijze:
Scheur de paddenstoelen in grove stukken.
Pel en snipper de ui.
Pel en plet de knoflook en hak de knoflook grof.
Smelt de boter in een hapjespan. Fruit de ui circa een minuut. Voeg de knoflook toe, fruit circa een minuut mee en voeg daarna de paddenstoelen toe.
Bak het geheel circa een minuut.
Voeg de bloem toe en bak kort mee.
Halveer de citroen.
Blus de paddenstoelen af met een scheutje cognac en sap van een halve citroen.
Laat dit mengsel inkoken tot bijna al het vocht verdampt is.
Schenk het water erbij en laat circa 3 minuten doorkoken.
Voeg de crème fraîche toe en breng op smaak met een beetje zout en versgemalen peper.
Pluk en hak de dragon fijn en roer door de ragout.

Lekker met deze geroerbakte broccoli. Blancheer de broccoliroosjes wel even tevoren, dat scheelt een hoop wokwerk.

Snijd de broccoli in kleine roosjes.
Verhit een scheutje olie in een wok. Voeg de cashewnoten toe en rooster ze circa 2 minuten in de olie.
Pel en plet de knoflook en hak de knoflook fijn.
Snijd de rode peper in ringen.
Voeg de broccoli toe aan de wok en bak circa 2 minuten mee. Voeg de knoflook en rode peper toe en bak circa 1 minuut mee. Blus af met het sap van de overgehouden halve citroen.

Groene saus à la Eetplezier

Groene saus

Superfood. Een term die in het Moderne Luilekkerland niet meer weg te denken is en gehanteerd wordt voor bepaalde voedingsmiddelen die een positief effect zouden hebben op ons lichaam. Chiazaad, hennepolie, gojibessen, rauwe cacao. Door voldoende van deze producten te consumeren, houden wij ons lijf gezond. Zeggen de Superfood-aanhangers.

Low-carb. Broodbuik. Raw foods. Voedselzandloper. Paelo. Het kan niet op anno 2014. Ik loop er allemaal niet warm voor. Neemt u mij vooral niet kwalijk. Doet u gerust wat u denkt te moeten doen met al deze moderniteiten; ik houd mij vooralsnog het recht voor om me vast te houden aan gewoon gewoon. Niet te veel zout en suiker. Zuinig met slechte vetten. En alles met mate. Ik word er niet vitaler van of energieker door; maar op deze wijze houd ik het toch al 58 jaar vol. *applaus*

Superfood heeft voor mij alles te maken met pure producten, zonder industriële bewerkingen. Daar kan niets mis mee zijn. Een vers visje, voortreffelijke crème fraîche uit Normandië, vier handjes kruiden. Gestoofd venkeltje ernaast. Lepeltje rijst of aardappelen. Mandarijntje toe. En morgen gezond weer op!

Voor het maken van een begeleidend sausje, heb ik zo mijn eigen toverformule bedacht. Het is geen traditionele salsa verde en het is ook zeker geen klassieke bearnaise- of ravigoteaus. Misschien lijkt het nog het meest op Duitse Grune Soße, waarin soms kwark of zure room wordt gebruikt. Hoe dan ook: het smaakt verrukkelijk bij een  stukje vis of vlees.

Groene saus à la Eetplezier

Ingredienten:
6 flinke eetlepels crème fraîche (bij voorkeur d’Isigny, die is zó geweldig lekker)
1 eetlepel citroensap
2 eetlepels fijngesneden dille
2 eetlepels fijngesneden bieslook
2 eetlepels fijngesneden dragon
2 eetlepels fijngesneden salie
lik mosterd
peper/zout naar smaak

Varieer naar hartenlust met kruiden, met kappertjes, met een fijngesnipperd sjalotje of augurkje, desgewenst met een fijngewreven ansjovisje. Net wat jij zelf lekker vindt. Alles kan. Niets moet.