De geur van gember in mijn ultieme keukenzeep

Geur van gember

“Stil maar, vanaf nu krijg je alleen nog maar dit heerlijke goedje met de geur van gember naar binnen gegoten”, prevel ik binnensmonds tegen de aardewerk zeepdispenser in mijn keuken. Ik praat vaak en veel tegen en in mezelf. Nooit hardop, gelukkig maar, want als je dat soort tekenen begint te vertonen, word je in no-time meewarig aangekeken. Of erger nog: afgevoerd.

In mezelf praten dus. Als onvervalste zelfanalist dienen er volop triviale zaken besproken te worden met mezelf. Dat ik soms beter een tandje bij kan zetten, dat knopen doorhakken best heel bevrijdend kan werken, dat ik echt niet altijd aardig gevonden hoef te worden en meer van dat soort diepzinnige zaken.

En alsof dat alles nog niet genoeg is, moeten de meest intrigerende items ook nog eens uitgevouwen, omgedraaid, tegen het licht gehouden en vanaf de onderkant bekeken te worden. Wat kan een mens bij tijd en wijle ont-zet-tend moe worden van zichzelf. De waarheid is dat ik mezelf nogal eens zoek raak in dit labyrint vol tegenstellingen.

Terug naar het welriekende zeepje. Dat heet Ginger Morning van Treacle Moon. Het geurt naar versgeraspte gember als je je handen wast. En meteen nog maar een bekentenis: naast in mezelf praten ben ik tevens behept met een hevige afkeer voor bepaalde luchtjes. Citroen bijvoorbeeld. Dan bedoel ik niet die heerlijk frisse, gele vrucht, maar de uit het laboratorium afkomstige lucht.

Op een onbewaakt ogenblik heeft men uitgevonden dat dit dé geur is om vervelende geurtjes in het toilet te verhullen. Als je vervolgens datzelfde luchtje in afwasmiddel, schoonmaakmiddel of handzeepjes gaat gebruiken, is de associatie met het kleinste kamertje snel gelegd. Vanwege deze associatie vind ik alle middelen met citroengeur uitermate vies ruiken. Brrrr. 

Heel lang ben ik dan ook op zoek geweest naar het ultieme keukenzeepje. Anti-bacteriële zepen doen mij teveel denken aan kraakheldere, steriele verblijfplaatsen. Geuren met een overdaad aan velden vol uitbundig bloeiende bloemen, prikkelen mijn o zo gevoelige neusslijmvliezen teveel, waardoor ik, na gebruik ervan, als een dolle kat met niesziekte de dag volbreng. En iets met citroen werd het dus ook nooit, evenals alle andere geuren uit de collectie van Treacle Moon. 

Dan nu de hamvraag, wat is de reden dat ik deze persoonlijke boodschap even aan jullie kwijt wil? Hmmm, daar moet ik nog over peinzen. Vanavond misschien, in mijn bed. Kort voor het slapen gaan neem ik meestal de dag even met mezelf door. Jawel, vaak begint de mallemolen van perspectieven dan opnieuw in alle snelheid te draaien: van links, van rechts, van bovenop, etc. Vragen, vragen en nog meer vragen. Gelukkig heb ik nu ten minste één houvast: van handen wassen met gembergeur word ik blij en gelukkig.

N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met Treacle Moon. Ik wil het onderhavige product ook zeker niet promoten, omdat de bestanddelenlijst van de producten behoorlijk wat siliconen, parabenen en alcohol laat zien. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen en dat is slechts de geur van Ginger Morning.

Citroen- of sinaasappelkoekjes

Schaal met citroenkoekjes

Als ik me één ding heb voorgenomen in het voor ons liggende jaar, is het wel nooit meer koekjes te kopen in de supermarkt. Deze wanproducten van de voedingsmiddelenindustrie smaken bijna altijd naar natgemaakt en met de föhn droog geblazen karton. Of naar te grote hoeveelheden glucosestroop, waardoor ze een bijzonder nare bijsmaak krijgen en in het ergste geval lijkt het hoofdbestanddeel te bestaan uit afgewerkte castorolie. Dit laatste zijn de zogenaamde “slechte vetten”. Heeft in de verste verte niets te maken met de smaak van pure roomboter, zoals in deze citroen- of sinaasappelkoekjes.

Bovendien is er totaal geen noodzaak om deze “misbaksels” te kopen, eenvoudigweg omdat er weinig zaken simpeler zijn dan koekjes bakken. Met een handje bloem, boter, suiker en af en toe een ei, ben je al een heel eind op weg. O ja, een uitsteekvormpje is handig, hoewel dat alleen cosmetische oppoetserij is, want een glas met een scherpe rand werkt net zo goed. En het vermelden waard is wel dat het zelfs mij lukt eetbare koekjes uit de oven te krijgen. En dat zegt toch aardig wat, nietwaar?

Onderstaand recept voor citroen- of sinaasappelkoekjes lijkt door zijn kruimelige textuur erg veel op het Britse shortbread. Deze textuur komt door het hoge vetgehalte die de boter in het recept met zich meebrengt. De kruimelige textuur is het resultaat van het vet dat de vorming van lange eiwitten (gluten) remt.

Citroen- of sinaasappelkoekjes

Ingrediënten:
100 gr zachte boter
50 gr fijne tafelsuiker
150 gr zelfrijzend bakmeel
rasp van 1 citroen of sinaasappel

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180˚. Vet twee bakplaten licht in.

Doe de boter in een kom en klop hem zacht. 
Klop geleidelijk de suiker erdoor, gevolgd door het bakmeel met de gewenste rasp.
Vorm met je handen een samenhangend deeg van het mengsel.
Maak van het deeg 16 ballen ter grootte van een walnoot en plaats die met genoeg tussenruimte op de bakplaten.
Doop een vork in wat water en druk de balletjes ermee aan.

Bak de koekjes 15-20 minuten tot ze lichtbruin zijn.
Ze lijken licht, maar als je ze langer bakt, worden ze te droog.
Haal ze van de bakplaat en laat ze afkoelen op een rooster.

De koekjes zijn heerlijk bros, alleen mocht de specifieke smaak van citroen echt wel intenser zijn, wat mij betreft. Een volgende keer doe ik er de zest van 2 citroenen in.

Tip: je kunt er ook chocoladekoekjes van maken. Gebruik dan 120 gr zelfrijzend bakmeel en 15 gr cacao. 

Bron: Bakbijbel – Mary Berry

 

Schaal met citroenkoekjes

Ingelegde citroenen

Pot met ingelegde citroenen

Ingelegde citroenen zijn eigenlijk onmisbaar als je Turkse, Marokkaanse of andere Arabische gerechten wilt maken.  In kip- en lamstajines vormen ze een essentieel onderdeel van de smaak. Je kunt het natuurlijk kant-en-klaar kopen bij de meeste Islamitische winkels, maar het is toch veel leuker om het een keer zelf te maken? Nou dan! Ik was nog niet eerder een recept ervoor tegengekomen, dus kon ik ook niet aan de slag. In “Mijn Arabische keuken” staat het recept prominent ergens vooraan, tussen de DIY-versies van dukkah, harissa en allerlei kruidenoliën.

Omdat je in de meeste gerechten vaak maar een kwart of half schilletje nodig hebt, heb ik voor eigen gebruik de hoeveelheden gehalveerd. Vijf citroenen dus in de pot. Let op: het is even zoeken naar de juiste pot, aangezien de vruchten knus tegen elkaar moeten liggen. Het is niet de bedoeling dat ze zwemmen. Mijn pot ziet er op de foto nogal troebel uit, waarschijnlijk is dit te wijten aan het soort zout dat ik gebruikt heb (fijn zeezout).

Ingelegde citroenen

Ingrediënten:
10 biologische citroenen
200 gr grof zeezout
2 laurierblaadjes
1 kaneelstokje
2 steranijzen
1 tl zwarte peperkorrels
1 tl korianderzaad

Bereidingswijze:
Steriliseer een weckpot door deze circa 10 minuten in een pan met water uit te koken of door de weckpot in de vaatwasser te wassen.

Pers 5 citroenen uit en zet het sap apart.
Boen de rest van de citroenen goed schoon onder de kraan en wrijf ze droog.
Snijd de citroenen vanaf de navel kruislings in en laat het onderste en bovenste gedeelte aan elkaar zitten.

Vul de citroenen met het zeezout (goed ertussen wrijven) en druk ze stevig aan. De citroenen moeten knus tegen elkaar komen te liggen.
Verdeel het zeezout, de laurierblaadjes, het kaneelstokje, de steranijzen, zwarte peperkorrels en korianderzaden over de pot.
Giet het citroensap erbij en vul eventueel aan met water zodat de citroenen volledig onderstaan.

Sluit de pot goed af en bewaar de citroenen minimaal 1 maand in de koelkast. Op deze manier trekken de smaken het beste in en zullen de schillen zachter worden. Schud de pot om de dag eventjes om.

Let op: gebruik bij het koken alleen de schillen van de citroenen. Het binnenste is echt niet om op te eten. Veel te zout.

Bron: Mijn Arabische keuken – Mounir Toub

Pot met ingelegde citroenen

Zeeuwse – lemon drizzle cake – Knop

Lemon drizzle cake in Zeeuwse knopvorm

Goed gedaan, meisje. Ik ben trots op mij. Zien jullie wel dat ik kan bakken. Ik stel me soms wat aan, dat is het. Een lemon drizzle cake bakken, dat kan toch iedereen zeker?

Kon ik deze woorden maar vrijuit durven spreken. Het is allemaal niet waar. De eerlijkheid gebiedt mij te vertellen dat dit het werk is van mijn eigen Thuisbakkerij met de Man aan het roer. Jawel, een man die kan bakken, da’s echt handig als je zelf er niks van bakt ;- )
Gelukkig zijn er wel altijd een aantal arbitraire aanwijzingen nodig om vanaf de zijlijn te kunnen roepen. Vergeet het meel niet te zeven! Niet het wit van de citroen meeraspen! Oven dichtlaten!  Ach, ach, ik ben me er één. Gelukkig is Man al aardig gewend geraakt aan mij.

Ter geruststelling aan iedereen die begint te denken dat ik op culinair een complete nitwit ben: mevrouw Eetplezier had zo haar eigen bezigheden. Venkelsoep maken, volgens recept van Jeroen Meus. En een castric-basis om daarmee later een beurre blanc te kunnen maken voor bij de zalm met spinazie. Dat terzijde.

Lemon drizzle cake

Ik had het over cake. Door in een “gewone cake” gaatjes te prikken (eigenlijk: kanaaltjes) en de cake daarna te overgieten met een suiker-ctroensapmengsel ontstaat een “lemon drizzle cake”. Deze cake kent vele varianten. Dit recept komt van de site De keuken van Johanna. Het lijkt mij tamelijk overbodig om dit over te nemen als u het hier allemaal na kunt lezen.

De cake is voortreffelijk. Lekker fris door het vele citroensap. Hoewel ik angst had dat de 85 gr extra suiker het geheel erg zoet zou maken, was dat niet het geval.
Hij is gebakken in een Zeeuwse Knop, een bakvorm met een siliconen coating, waardoor het “lossen” van het baksel heel gemakkelijk gaat. Bovendien krijg je een prachtig, decoratief resultaat.

Nu snel op weg naar de Mama. Met 50 ml Trésor. En een lemon drizze cake. Aangesneden, dat wel. Hoewel ik de term voorgeproefd beter op zijn plaats vind. Want is niet alleen het allerbeste goed genoeg voor een Moeder?

Lemon drizzle cake in Zeeuwse knopvorm