De Belofte

Morgen zal de geboorte zijn. Het jonge leven
vangt aan en versleten beelden klapwieken tot
ver boven de wolken.

Ik klamp me vast aan verder, aan de halfvergane flarden
die vroeger zo gewichtloos in mijn handen pasten.

Al wezen ze de weg, ze stonden jubeljuichend in
de haarspeldbochten met duizend liter tegengas.

Dan komt de man die het gevaar afwendt, gisteren nog
was hij erbij. Ik tuimelde in onzichtbaarheid en hij
liet mij het daglicht ruiken.

Morgen zal ik wakker worden. Dan kunnen de bloemen
mij weer bekoren. En later zoek ik naar de man
die mij zo vruchtbaar wist te maken. Hij bevalt me.

© Nell Nijssen

(1e prijs Strellus poëzieprijs)

Roep van de Peel

de man sprak over veenmosveen
een dorp in de verstilde Peel
ik wist niet wat te voelen
dat plekje vertelde me zoveel

hetzelfde woord; een andere mond
niets wees erop
dat jij het was die naast me stond

jij zei het toen
– en ik geloof dat het gisteren was –
jouw allerlaatste dag:
ik was nog in Helenaveen

er heerste levenloze afwachttijd
verlangen naar nog één keertje maar
druppelde uit bleke ogen
een blauwe hand kroop naar opzij

en altijd heb ik beter willen weten
waar het lag of wat je dacht te vinden
daar in het diepe veenmosveen

wat blijft knagen is de zekerheid:
we gaan er nooit meer samen heen

© Nell Nijssen

Asten Dichterbij
Uitg: Henk Berkers Boek & Kantoor
(Asten, september 2008)
ISBN 978-9081-094023

Liefdeskoorts

… en sinaasappels, ik maak
een cirkel op het raam

de boodschappentas in felle kleuren
vloekt bij je waterdichte zwarte jas

waarom – in hemelsnaam – zeg me waarom
kunnen we voor deze ene keer
niet gewoon soep uit een pakje eten

met achtendertig en een halve
graad voel ik me lekker licht en
warm; ik had zo graag vandaag
mijn dansje voor je willen doen

in de keuken, terwijl jouw favoriete
amandelhartjes in de oven
lief naar je zouden lonken

ik kijk je na
het is vreselijk buiten
en je rug is zo smal

© Nell Nijssen

(Nominatie ABN AMRO Almere Poëzieprijs)