Brabantse worstenbroodjes à la Robèrt van Beckhoven

Brabants worstenbroodje

Al minstens een half jaar zat het in de pijplijn: een DIY-versie maken van de èchte onvervalste Brabantse worstenbroodjes. Natuurlijk naar recept van meesterbakker Robèrt van Beckhoven, de goedlachse Brabander. Ken jij iemand die je meer zou vertrouwen als het om broodrecepten gaat? Ik niet.

De pijplijn zat echter steeds verstopt. Met prioriteiten van allerhande aard, behalve broodjes met bijbehorende worstjes. Enfin, op deze koude februaridag kwam het er dan toch eindelijk van. En het wachten werd rijkelijk beloond. Zo’n zelfgebakken broodje smaakt uiteraard meer dan voortreffelijk. Misschien kan ik bij een volgende gelegenheid nog wat sleutelen aan het vormen en rollen, maar voor een eerste batch ben ik dik tevreden. “Brabantse worstenbroodjes à la Robèrt van Beckhoven” verder lezen

Wijnproeverij Biedebolle Goes

wijnproeverij

Sinds enkele maanden heeft Goes er een ruim gesorteerde slijterij bij. Biedebolle aan de Dam. Aan het roer een eigenaar die alles weet te vertellen over whisk(e)y’s en van dit geurige distillaat ook een bijzonder gevarieerd assortiment op de schappen heeft staan. Van eenvoudige tot de meest exclusieve soorten. Elke whiskyliefhebber kan alleen maar dromen van deze immense verzameling flessen en zal hier zijn hart kunnen ophalen.

Datzelfde geldt voor bierliefhebbers. Achterin de zaak worden enkele wanden volledig gedomineerd door dit gerstenat in flesjes. Speciaalbier welteverstaan, van een lichte triple tot een donkere stout en van een porter tot een IPA. Alle bierproducerende landen lijken aanwezig te zijn tussen de bonte verzameling flessen. “Wijnproeverij Biedebolle Goes” verder lezen

Slaapfeestje in februari

Slaapfeestje

Elke nacht is een feestje voor me. Een slaapfeestje. Maar onder invloed van een koude vriesnacht, transformeerden mijn voeten vannacht tot diepgevroren ijsklompjes en was er van een gezellig feestje even geen sprake. De extra fleecedeken brengt geen soelaas, zodat ik ten minste vier volle uren middels visualisaties van tropische oorden en zonnige stranden mezelf probeer warm te krijgen. Uiteindelijk val ik dan toch in een diepe slaap, waarna kort daarop de wekker begint te zingen. Rotding. Snel graaf ik mezelf in in mijn warme coconnetje van dons.  “Slaapfeestje in februari” verder lezen

Mam houdt van groen en ik van haar

Mam houdt van groen

Sommige dagen laten zich lezen als een krantenartikel met chocoladeletters in de Telegraaf: voorspelbaar en buitengewoon  slaapverwekkend. Zo ook deze donderdag. Het is mamadag. Voordeel is wel dat ik er vroeg voor uit bed moet. Om 7.30 uur por ik G. venijnig in zijn zij. Hij dient altijd als eerste de badkamer onder te spetteren. Zo is de afspraak. Ik ben ook niet van plan om daar het volgende decennium iets aan te veranderen.  “Mam houdt van groen en ik van haar” verder lezen

Gouden regels in de horeca

Gouden regels in de horeca

Hoewel de lokale eetgelegenheden ons in het verleden vaak teleur wisten te stellen, willen G. en ik op deze grauwe zaterdag echter wederom proefondervindelijk ervaren of de gouden regels in de horeca inmiddels verbeterd zijn. Niet zozeer om de grote honger te stillen en al helemaal niet om exquis en uitgebreid te dineren – locaties waarin dit kan, zijn er gewoonweg niet in mijn woonplaats — maar meer uit een soort van gemakzucht en een plots opkomende hang naar bedrijvige gezelligheid om ons heen. Jawel, dat kan een kinderloos stel van bijna 38 jaar samen-zijn zomaar opeens overvallen. Ik vermoed dat het post-Freudiaanse verlangens zijn, je behaaglijk innestelen in een baarmoeder vol veiligheid en voedsel. “Gouden regels in de horeca” verder lezen

Geruststellende overvloed in de provisiekast

Geruststellende overvloed

Herwig van Hove, een van de presentatoren van het door mij veelvuldig bekeken Vlaamse kookprogramma 1000 seconden, hanteerde meerdere uitspraken die ik zelf regelmatig herhaal. Ook nu nog, hoewel de laatste uitzending van dit geweldige programma al in 2009 plaats moet hebben gevonden.  “Bevallig draperen” noemde hij een bord dresseren. Ik vind het een wereldzin. Als de porties iets te groot waren uitgevallen sprak hij over een geruststellende overvloed. Kijk, dat zijn termen waar een mens rustig van wordt. Altijd en overal voldoende voedsel om je heen.  “Geruststellende overvloed in de provisiekast” verder lezen