Van Wees Distilleerderij De Ooievaar

Distilleerderij De Ooievaar

Er zijn weinig zaken in het leven die mij zo weten te bekoren, dan authenticiteit. Het is om die reden dat ik me ook zo verwant voel aan de Britse leefstijl. Altijd zichzelf, dichtbij hun persoonlijke waarden en vaak wars van teveel moderne fratsen. In essentie is dat een prima uitgangspunt om een mensenleven mee te vullen. Bovendien zijn tradities heel belangrijk in ons voortjakkerende wereldje. Naast rust en veiligheid, zorgen ze voor bezinning. Je hoeft er niet over na te denken, het ís er gewoon. Altijd.

Als er dan mensen blijken te zijn op deze aardbol, die dit alles weten te combineren, dan heb je echt een glanzend pareltje te pakken. Fenny van Wees is zo’n persoon. Als directeur-eigenaar van Distilleerderij “De Ooievaar” te Amsterdam, weet zij daar in het hart van de Jordaan, de meest goddelijke drankjes te brouwen. Dat laatste klinkt wat oneerbiedig, aangezien distilleren een heus ambacht is.  Fenny beheerst dat vakmanschap tot de spreekwoordelijke drie cijfers achter de komma. “Van Wees Distilleerderij De Ooievaar” verder lezen

Parfum wat is jouw favoriete geurtje?

Parfum

Niets roept zoveel sterke herinneringen en associaties op als een bedwelmende geur. Denk maar eens aan het pellen van een citrusvrucht of het parfum van een geliefde. Ik ben een echte geurtjesaddict. Vies vind ik vaak ook echt vies, wat ik heerlijk vind om aan te snuffelen, blijft dat ook voor altijd. 

Het waren de Grieken die de lekkere luchtjes van vandaag introduceerden als gebruik voor het dagelijkse leven. Deze (vaak kostbare) parfums waren zwaar door de toevoeging van mirre en dierlijke geuren als muskus. Wie kent niet de befaamde kleine flesjes Musk of Patchouli uit de jaren ‘60, de beruchte hippiejaren? “Parfum wat is jouw favoriete geurtje?” verder lezen

Irish whiskey cake

Irish whiskey cake

Er blijken mensen te bestaan die weinig tot geen honger hebben als de temperatuur boven de 25 graden komt. Voor mij geldt bijna het tegenovergestelde. Vooral zoute hapjes gaan bij zweterige omstandigheden goed naar binnen. Te goed. Het merkwaardige is dat zelfs zoetigheid mij dan kan bekoren. En dan graag zoetigheid met een “bite”. Geen slappe, vette bokkenpootjes of mergpijpjes, meer iets met een ferme splash alcohol erin verwerkt. Snappu wat ik bedoel? 

Na wat gesnuffel in mijn schier oneindige reeks kookboeken, kom ik al snel bij de letter W terecht terecht. De W van whiskey. Aan de e in het woord kun je zien dat het van Ierse makelij is. In veel andere landen wordt het als whisky geschreven, tsja, dat is voor de echte Ier natuurlijk nooit the real stuff. Een gevoelig puntje. “Irish whiskey cake” verder lezen

Ramadan en mijn onwetendheid

Ramadan

Hij kwam voor een klusje. Normaliter heb ik het niet zo hoog op met klusjesmannen. Meestal bewegen ze zich nogal onbeholpen voort en dragen ze schoenen als trekschuiten, waaronder zich drie hectare vieze smurrie heeft verzameld, alsof ze zojuist een halve marathon door De Peel hebben afgelegd. Met argusogen hou ik in de gaten of ze zich niet verplaatsen naar plekken waar ze noodzakelijkerwijs voor het klusje niet hoeven zijn.  “Ramadan en mijn onwetendheid” verder lezen

Histamine intolerantie

Histamine intolerantie

Op een goede dag viel het kwartje in huize Eetplezier. Na een aantal jaren van kwalijkheden op lichamelijk gebied, welke in de vroege morgen luidruchtig en voorzien van enige theatrale expressie werden verkondigd aan de ontbijttafel, begon er een vaag licht te schijnen aan de horizon.

Het begon met een door mij gulzig verorberde Elzasser zuurkoolschotel. Ik ben er dol op en maak (en eet) het dan ook dubbele hoeveelheden. De dag erna toonde een leden pop energieker dan ik.  Slap, futloos, snotterig, met darmkrampen en een lichte hoofdpijn worstelde ik me door de dag. Ik zag nog geen enkel verband met de genoten maaltijd.  “Histamine intolerantie” verder lezen

Pieterman een smakelijk maar venijnig visje

Pieterman

Gisteren at ik opnieuw een smakelijk filetje van de pieterman. Dit visje is slechts incidenteel verkrijgbaar, aangezien het vaak als “bijvangst” wordt verkregen en verhandeld. Dat is jammer, want het stevige visvlees lijkt qua smaak veel op een kruising tussen tong en tarbot. Nu heeft alles uit het water mijn voorkeur, maar ook een niet-fervente viseter zal deze smaak ongetwijfeld weten te waarderen. Bijkomend voordeel is dat de pieterman prijstechnisch gezien vele malen goedkoper is dan de befaamde tong.  “Pieterman een smakelijk maar venijnig visje” verder lezen