Waarom ik schrijf

Door gebeurtenissen of zaken zwart op wit te zetten krijgen ze een eigen bestaansrecht. Het wordt losgeweekt uit hun abstracte kader, die vaak binnen het hoofd plaatsvindt. Door iets op te schrijven wordt het gegeven reëler, tastbaarder, meer afgerond ook. En daardoor begrijpelijker.
Mijn motto is een uitspraak van C. Day Lewis: ik schrijf niet om begrepen te worden; ik schrijf om te begrijpen. Poëzie is daar een mooi middel voor.

Waar inspiratie vandaan komt?
Het mooiste moment is in een soort “flow” terecht zien te komen, waarbij de meest inspirerende woorden als vanzelf naar boven borrelen. Alsof er een filmpje in mijn hoofd begint te spelen en ik alleen de beelden hoef om te zetten in tekst.
Andere keren is het gewoon hard werken om de juiste woorden, beelden, klanken aaneen te rijgen.
Als de muze echt wegblijft, kan dat roestige tuinhek of die afgewassen trui plotseling een prachtig thema vormen. Met andere woorden: inspiratie is gediend bij scherp observeren.

De mens zelf is absoluut mijn favoriete onderwerp. Waarin en hoe de mens tekort schiet. Waarom de emoties vaak slechts zichtbaar zijn in de frons en het blinkende oog. Herkennen, associëren, verbinden. Bijkomend voordeel  is dat een flinke dosis introspectie hierbij goed van pas komt. Leer ik mezelf ook meteen een beetje beter kennen.

Waardering of kritiek, zijn me beiden even lief. Kritiek doet mij beseffen dat ik er nog niet ben. Alleen door het ontvangen van kritiek kan ik proberen mijn eigen stijl verder te ontwikkelen.
Waardering zorgt ervoor dat ik de moed vind om dóór te blijven schrijven, ook al blijft de eeuwige twijfel voortdurend door mijn hoofd spoken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login with Facebook

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.