Gemberkoekjes van Rutger van den Broek

Gemberkoekjes van Rutger van den Broek

Er is de laatste weken weer heel wat water door de Rijn gevloeid. En die rivier stroomt soms vervaarlijk dicht langs mijn huis. Bij tijd en wijle dien ik er zelfs voor te waken niet meegenomen te worden in die wild-stromende waterloop. Ik ben er moe van. Maar goed, gelukkig is er altijd weer licht aan het einde van de tunnel en durf ik een periode van zorg en vermoeienis met vertrouwen in de toekomst af te sluiten.

Niemand gelooft me natuurlijk – ik zelf voorop – dat de ultieme wijze van intense ontspanning tegenwoordig voor mij gelegen is in …… bakken! Wellicht is het de weerslag van enkele maanden kneuterige televisie in de vorm van HHB en het gunstige effect van de immer goedlachse Brabantse meesterbakker daarin of misschien is het wel mijn gestaag toenemende leeftijd, ik weet het niet. In ieder geval begin ik het gefröbel met bloem, suiker, boter steeds relaxter te vinden. Bij deze koekjes vormt het snijden van mooie, regelmatige plakjes enige concentratie, maar juist dit soort zaken maakt bakken voor mij rustgevend. Focussen op handelingen die niet tot de dagelijkse standaard behoren.

“Gemberkoekjes van Rutger van den Broek” verder lezen

Haverkoekjes met honing en kokos

Haverkoekjes met honing en kokos

Suiker is vergif. Daar zijn we het over eens, toch? Of wacht ….. vergif is een woord dat niet echt past in de wereld van culinaire geneugten. Laten we het er op houden dat suiker gewoon minder gezond is dan bijvoorbeeld een stronk boerenkool. Maar wees eerlijk: wie heeft er nu zin om boerenkool weg te knagen bij je geurige kopje thee? Dan smaakt zo’n knapperig koekje toch vele malen beter, nietwaar?

Nu vind ik verpakte koekjes al enkele jaren een grote ergernis. Ofwel er zit een overload aan kunst-en vliegmiddelen in, dat veelvuldig gecombineerd wordt met palm- of raapzaadolie (goedkope vetstoffen), ofwel ze zijn veeeeeel te zoet, ofwel ze smaken nergens naar. In ieder geval is de afbeelding altijd vele malen smakelijker dan de inhoud. Enfin, zelf koekjes bakken dan maar.

Gezondheidsfreaks zullen vast beweren dat onderstaande lekkernij alsnog een ruime hoeveelheid suiker bevat, maar kom op zeg, we hebben het nog steeds over koekjes, niet over droge beschuiten. Bovendien kun je de hoeveelheid zoetstof geheel naar eigen smaak verminderen.

En o, het recept is van Ottolenghi, misschien geeft dat wat meer vertrouwen dan mijn zelfverzonnen baksels.

“Haverkoekjes met honing en kokos” verder lezen

Panforte de Italiaanse kerstklassieker

Panforte de Italiaanse kerstklassieker

Hoewel ik van nature helemaal niet zo’n zoetekauw ben, kreeg ik half november al het idee om deze panforte te willen bakken. Ik heb even gewacht, zodat er nu rond Kerstmis van gesmikkeld kan worden.

Deze Italiaanse kerstklassieker is door de noten, zuidvruchten, honing en specerijen heel feestelijk en stiekem ook wel een beetje gezond. Oké, voor dit laatste dien je de suiker even te vergeten. “Panforte de Italiaanse kerstklassieker” verder lezen

Madeleines naar recept van Cees Holtkamp

Madeleines naar recept van Cees Holtkamp

Voor mijn eigen gemoedsrust is het vele malen beter als personen om me heen nooit de term “gemakkelijk” laten vallen. Dat is waarschijnlijk omdat er een enorme diversiteit aan interpretaties te verzinnen is bij dit woord. Wat voor de één appeltje-eitje is, is voor de ander een klus van jewelste. En andersom.

Zo draai ik mijn hand niet om voor het snel en vaardig opstellen van een zakelijke brief. Als vanzelf tik ik zin na zin weg, zonder op te hoeven kijken of na te moeten denken. In minder dan een kwartier gepiept, terwijl ik toch echt mensen ken die er – zwaar zuchtend en zwetend – enkele uren voor nodig hebben. “Madeleines naar recept van Cees Holtkamp” verder lezen

Italiaanse crostata van ricotta en marsala

Crostata van ricotta en marsala

Eenmaal wakker op zaterdag, hoorde ik de regen al vroeg tegen mijn slaapkamerramen kletteren. Koud zou het ook worden, voorspelde het weervrouwtje de avond ervoor. Winterjas kon uit de kast en de paraplu erbij!

En zo geschiedde. Ook na het ontbijt bleef het somber en druilerig weer. Geen dag om erop uit te trekken. Gelukkig had ik de alternatieven al op een rijtje staan: het werd mijn halfjaarlijkse fröbel- en bakdag. In mijn geval moet ik dit zeker niet te vaak willen doen, aangezien het veelvuldig zorgt voor hoge doses frustratie. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van “lekker bezig zijn in de keuken”.  “Italiaanse crostata van ricotta en marsala” verder lezen