Mexicaanse tortillataart à la Estée Strooker

Mexicaanse tortillataart

Stapelen is het nieuwe rollen. Zo’n stapel heet dan plotseling taart: Mexicaanse tortillataart. Omdat er mais in zit en kidneybonen, denk ik. En o ja, tortilla’s natuurlijk. Het moet allemaal niet gekker worden. Enfin, een mens kan niet aan alle nieuwigheden voorbij gaan, dus werd er in huize Eetplezier ook gestapeld tot er een compact, eetbaar bouwwerk ontstond. Goed te eten, hoor, zo’n tortillataart! Gemakkelijk ook. Want zo’n goed gevulde oproltortilla eten staat voor mij synoniem met steltlopen op een elastieken koord. Intimi weten wat dat in mijn geval betekent. Niet te doen. Ik zeg dus: stapelen maar, die tortilla’s!

Mexicaanse tortillataart

Ingrediënten: (4 pers)
6-8 tortilla’s
2 maïskolven (of een blik als je het jezelf gemakkelijk wil maken)
1 blik kidneybonen
1 rode ui
1 teentje knoflook
1 rode peper
1 aubergine
1/2 limoen
150 gr harde cheddar
200 gr jonge kaas
200 ml zure room
1 eetl gerookt paprikapoeder
1 eetl komijnzaad
1/2 eetl korianderpoeder
mespunt cacaopoeder
mespunt kaneel
olijfolie om in te bakken

Bereidingswijze:
Breng een pan met water en zout aan de kook en kook de maïskolven in circa 25 minuten gaar.

Verwarm de oven voor op 170˚.
Pel en snipper de ui. Pel de knoflook en snijd hem fijn. Snijd de rode peper in dunne ringetjes en de aubergine in kleine blokjes.

Verhit een scheut olijfolie in een grote koekenpan en fruit de ui, knoflook en peper. Voeg de specerijen toe en fruit deze een paar minuten mee (oppassen voor verbranden!).

Voeg opnieuw olie toe aan de pan en bak de aubergineblokjes met zout en peper, tot ze zacht en geslonken zijn.

Snijd intussen de maïskorrels van de kolven, spoel de kidneybonen en laat goed uitlekken. 
Rasp de schil van de halve limoen.
Voeg de mais en de kidneybonen toe aan het auberginemengsel en bak nog 5 minuten.
Breng op smaak met de limoenrasp.
Rasp de beide kazen.

Vet een spring- of quichevorm in met een beetje boter en bedek de bodem met een tortilla.
Bestrijk de tortilla met een laagje zure room.
Schep een laag vulling erop en bestrooi met de geraspte kazen.
Herhaal deze stoppen tot de springvorm vol is.
Sluit af met een tortilla met daarop een laag zure room en geraspte kaas.
Bak de tortillataart circa 30 minuten in de oven.

Bron: Vlees noch vis: Estée Strooker

Quiche caprese

Quiche caprese



Als de zomer dan eindelijk haar best doet, zoals afgelopen weken, dan wil ik ook het liefst zonnige smaken op mijn bord. Een beetje Mediterraans, als ik het zo mag zeggen. Dan droom ik graag dat ik de weg gevonden heb naar meer zuidelijke streken. Struinen tussen de geurende lavendelvelden van de Provence. Zoeken naar de heerlijkste delicatessen in de Dordogne. Slurpen van een volle, aromatische Chianti in de heuvels van Toscane. Bengelen met de voetjes in het koele water van de Middellandse zee op Capri.

Met deze quiche caprese maak je een klein gedeelte van je dromen waar. De Mediterranée spat hiermee van je bord af en de goddelijke smaak is als het zonovergoten Italië, Frankrijk en Spanje inéén. Zoete tomaten, scherpe Parmezaanse kaas, geurige basilicum. Als je deze quiche dan ook nog eens mag opeten in de laatste, koesterende zonnestralen van deze dag, dan is het plaatje compleet. Veel beter wordt het niet.

Quiche caprese

Ingrediënten:
quichevorm van 24 cm doorsnee

6 plakjes roomboterbladerdeeg
80 gr pijnboompitten
400 gr cherrytomaatjes (kan best iets minder)
4 eieren
125 ml crème fraîche
flink wat basilicumblaadjes, fijngesneden
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt
1 bol mozzarella van 125 gram, in plakjes
4 romatomaten

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Bekleed de quichevorm met het bladerdeeg. Leg het niet teveel over elkaar en snijd hier en daar bij.

Rooster de pijnboompitten in een koekenpan.
Laat afkoelen op een bord.

Verdeel de pijnboompitten en gehalveerde cherrytomaatjes over de quichevorm.

Klop de eieren los met de crème fraïche.
Schep de basilicum en de Parmezaanse kaas erdoor en breng op smaak met peper en zout.

Verdeel de mozzarella en het eimengsel over de tomaatjes.

Snijd de romatomaten in plakken en leg deze op de quiche.

Bak de quiche in circa 1 uur in het midden van de oven goudbruin en gaar. Dek af met aluminiumfolie als hij te donker wordt.

Laat de quiche hierna enigszins afkoelen. Lauwwarm is hij het lekkerst!

Pizza bianca met courgette en burrata

Pizza bianca met burrata en olijven
 

Sinds het World Wide Web een permanent onderdeel is geworden van mijn Grote Culinaire Ontdekkingsreis, ben ik een gelukkig mens. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik vóór het digitale tijdperk als een ongelukkig, hongerig scharminkel door het leven ging, zonder enige kennis van culinaire genietingen, maar toch …. achter mijn toetsenbordje kan ik reizen van Amerika naar Azië, van Thailand naar Schotland, van bobotie naar keftedes. En dat allemaal zonder één voet buiten de deur te hoeven zetten. Handy! Een woord dat ik bij tijden belachelijk vaak gebruik, bedoeld als een soort synoniem voor Eureka!

Ter zake. Al maanden lees ik gloedvolle betogen over de nieuwste telg in het Nederlandse kaaslandschap: de burrata. Een Italiaans vers kaasje uit Puglia, waarbij  de buitenste laag mozzarella wordt gevouwen om de met uit de wei verkregen room vermengde mozzarella. Ze worden van boven geknoopt en licht gepekeld in water. Aan die binnenkant zou deze kaas zijn naam ontlenen, beweren sommige vindplaatsen.

Burrata zou boterig betekenen. Dat lijkt mij niet correct. Volgens mijn trouwe tolk, in dienst bij Google, is de juiste vertaling voor boterig toch echt burroso. Dat geheel terzijde. Romig, boterig, dat zijn van die zaken die mevrouw Eetplezier heel graag eens proefondervindelijk wil vaststellen. Op naar de culinaire schatkamer in mijn provincie, de Sligro. Binnen enkele minuten ligt het romige pareltje in mijn kar. Gelukkig zie ik nog net op tijd een aantal andere luxe versnaperingen, die ik plichtmatig naast het kaasje leg. Functionele doelmatigheid. Het zijn van die termen waarmee ik mijn gulzigheid behendig weet te  sussen. Handy!

Tevoren had ik al bedacht wat ik met de burrata zou doen, nl een pizza bianca maken. In het verleden zijn er al veel DIY pizzabodems de revue gepasseerd, maar dit keer wilde ik de burrata te ruste leggen  op een authentiek, luchtig bedje. Zonder tomatensaus. Zonder toeters. Eenvoudige, doch smakelijke armeluiskost, precies zoals de ware Italiaan zijn pizza het liefst eet. Op naar het noorden van de Europese Laars. Naar Verona om precies te zijn. Alwaar nóg een heel gelukkig mens vertoeft. Tezamen met haar lief en haar kindjes, woont zij sinds 2001 tussen de zonnige wijngaarden en geurige olijfbomen. Haar naam is Antoinette Coops. Zij kookt de sterren van de Italiaanse hemel en blogt daar heel plezierige verhalen over op Italiaans koken met Antoinette.

Hier vandaan heb ik dan ook het navolgende recept voor de pizzabodem. Handy!
Ik heb het recept gehalveerd, maar mocht je met meerdere personen zijn en het gehele gerecht willen lezen, klik dan hier.

Wat betreft de bloemsoorten: deze kun je waarschijnlijk heel gemakkelijk bij de Turkse winkel bij jou in de buurt krijgen. Maar er zullen vast nog meer merken en winkels zijn. In plaats van type 0 heb ik type 00 gebruikt. Geen idee of er veel verschil in zit. Volgens de verpakking goed voor pizza. Het verhaal rondom de diverse soorten bloem voor pasta of pizza is best ingewikkeld. Hard. Zacht. Weinig gluten. Veel gluten. Wil je er meer van weten, lees dan hier. Hieronder zie je de verpakkingen die ik gebruikt heb.

Pizza bianca met courgette en burrata

<Ingrediënten (voor 2 à 3 personen):

12,5 gr verse gist of 7,5 gr gedroogde gist
150 gr bloem type “0” en 150 gr semola di grano duro
1,25 dl lauw water, bij voorkeur met koolzuur
0,5 dl melk
½ flinke theelepel zout
½  theelepel suiker

Vulling:
1 bol burrata
1 grote courgette, in lange linten geschaafd op de mandoline
1 handje olijven, liefst taggiasche

Bereidingswijze:
Los de gist op in 0,5 dl lauw water en laat het 5 minuten staan.
Maak een hoopje van de bloem met een kuil in het midden. Giet het gistmengsel, de rest van het water, de melk, de suiker en het zout in het kuiltje en kneed het geheel met bebloemde handen ongeveer 10 minuten goed door.

Doe het deeg in een schaal, dek de schaal af met een theedoek en zet de schaal in de oven. Daar staat het deeg vrij van tocht op een donkere plaats. Laat het deeg anderhalf uur rijzen. Als je water met koolzuur gebruikt, rijst het deeg beter.

Bekleed een bakplaat met bakpapier of een siliconen onderlaag en bestrooi met wat bloem. Rol het deeg zo dun mogelijk uit met een kleine deegroller. Maak eventueel een opstaand randje en laat het deeg nog een kwartier rijzen in de oven.

Tot zover het recept van Antoinette.

Verwarm de oven nu voor op 250°.
Bestrooi het deeg eerst ruim met gedroogde oregano en wat sprenkels grof zeezout uit de Camargue.
Verdeel de burrata met je handen gelijkmatig over de pizzabodem.
Leg er dan de courgettelinten op en verdeel de olijven.
Een beetje versgemalen peper erover kan ook geen kwaad.
Schuif de bakplaat in de oven en bak de pizza, afhankelijk van je apparaat, tussen de 10-15 minuten goudbruin. (Opm: voor twee bakplaten gelden andere baktijden).
Het geheel ziet er dan zo uit. Maagdelijk blank.

Het resultaat …. een overheerlijke pizzabodem! Aan de rand fijn luchtig en “gebubbeld”, in het midden niet taai of klef. Gewoon een geweldige bodem. Hier in huize Eetplezier wordt voortaan nooit geen ander recept meer aangehouden. Omdat ik gewend ben er altijd een overload aan groenten op te doen, was het wel even wennen aan het dun belegde karakter, maar door de verrukkelijke, boterachtige smaak van de burrata én de aanwezigheid van een frisse side salad, waanden Man en ik ons toch echt even in de Italiaanse hemel. Grande grazie, Antoinette.

Quiche met prei, quinoa en geitenkaas

Quiche met prei, quinoa en geitenkaas



Klinkt gek, deeg én graan in één gerecht. Quiche met prei, quinoa en geitenkaas. Soms moet je durven. En overwinnen. Veni, vidi, vici, of zoiets. Ik ben jullie alvast voor gegaan. Geloof me maar gewoon: dit is echt heel erg lekker. Gebruik wel een homemade korstdeegje, diepvries bladerdeeg lijkt me niet echt geschikt hiervoor. Aan de slag dan maar.

Quiche met prei, quinoa en geitenkaas

Ingrediënten
voor het korstdeeg:
150 gr bloem
75 gr boter
1 ei

voor de vulling:
3 preien, in ringen gesneden
5 tomaten, in dunne plakjes gesneden
100 gr quinoa
bouillon
150 gr zachte geitenkaas

voor de liaison:
3 eieren
125 ml slagroom
peper, zout

Bereidingswijze:
Zeef de bloem in een kom en doe er een beetje zout bij.
Roer dat door elkaar en voeg er met koele handen de boter in kleine blokjes aan toe. Kneed dit voorzichtig met je vingertoppen tot het voelt en eruit ziet als grof broodkruim.
Voeg het geklopte ei toe en het koude water en kneed het geheel tot je een soepel deeg hebt.
Wikkel het deeg in plastic folie en leg het 30 – 60 minuten in de koelkast.

Kook intussen de quinoa (zolang als op de verpakking staat) in bouillon.
Laat deze in een vergiet goed uitlekken.
Stoof de preien in wat boter in een koekenpan.
Snijd de tomaten in dunne plakken.
Klop de eieren met de room goed los.
Voeg er peper en zout aan toe.

Verwarm de oven voor op 180° (hete lucht).
Rol het deeg daarna uit op een met bloem bestoven aanrecht.
Vet de quichevorm in met wat boter of olie.
Leg het deeg voorzichtig in de quichevorm en druk het goed tegen de randen aan. Prik gaatjes in de bodem.
Bak circa 10-15 minuten blind, eventueel afgedekt met aluminiumfolie.

Beleg daarna de bodem met de helft van de prei.
Daarna met de helft van quinoa en de tomaten.
Vervolg met de andere helft van de prei.
Daarop komen de blokjes geitenkaas, her en der verdeeld.
Dek af met de rest van de quinoa
Schenk er vervolgens de liaison over.
Bak nu nog 30-35 minuten. Kijk met een satéprikker of deze er droog uitkomt.

Bron: een beetje van mezelf en een beetje van G.

Quiche met prei, quinoa en geitenkaas

Pita-pizza’s – Jeroen Meus

Pitta-pizza



O, wat zijn ze gemakkelijk te maken, deze schattige pita-pizza’s. En wat worden de kinderen er blij van!

Ingrediënten (voor 4 personen):

8 (grote) pitabroodjes

voor de tomatensaus:
1 ui
1 teentje knoflook
400 g tomatenstukjes in blik
80 g tomatenpuree (geconcentreerd)
een snuif oregano of Provençaalse kruiden
peper
zout

toppings voor de pizza’s:
1 bosje rucola
250 gr gekookte ham
250 gr buffel mozzarella
200 g gemalen kaas (Emmentaler)

Bereidingswijze:
de tomatensaus:
Pel en halveer de ui. Snipper de ui in fijne stukjes.
Schenk een scheutje olijfolie in een stoofpot. Laat de olie heet worden en stoof er de uisnippers in, op een matig vuur.
Pel de knoflook, snij de teen in stukjes en plet ze tot pulp. Laat de pulp meestoven met de ui.
Voeg een flinke snuif gedroogde oregano (of Provençaalse kruiden) toe.
Doe de geconcentreerde tomatenpuree in de pot, roer en laat de rauwe smaak er uitbakken.
Giet de tomatenstukjes in de pot. Proef even en kruid de saus met wat peper en zout.
Laat de saus 10 tot 15 minuten op een zacht vuur pruttelen en de dikke saus gebruiksklaar.

de toppings voor de pizza’s:
Spoel de rucola schoon en laat de blaadjes goed uitlekken.
Snij de bol mozzarella eerst in plakjes, en vervolgens in kleine dobbelstenen.
Snijd de ham in blokjes van ong. 0,5 tot 1 cm breed.
Neem de gemalen kaas erbij.

Pita-pizza’s

Afwerken van de pizza’s:
Verwarm de oven voor op een hoge temperatuur. 220°C is ideaal.
Snij de dikke pitabroodjes in twee helften. Gebruik een broodmes om het broodje rondomrond open te snijden. Uit elk broodje haal je op die manier twee pizzabodems, elk met een gebakken kant en een zachte kant.
Leg een dubbel vel aluminiumfolie op je werkplank. Druppel er een beetje olijfolie over, en smeer dit uit. Gebruik hiervoor bv. een keukenpenseel.
Leg een (half) pitabroodje op de ingevette folie. Leg altijd de zachte zijde naar boven.
Smeer een lepel van de tomatensaus over het broodje.
Strooi er hamblokjes en dobbelsteentjes mozzarella over.
Werk elke pita-pizza af met wat gemalen kaas.
Bak de pizza’s in de gloeiend hete oven op 220°C. Een pizza is klaar na zo’n 8 tot 10 minuten.
Strooi een beetje frisse rucola op elke kleine pita-pizza en serveer meteen.

Bron: Dagelijkse Kost – Jeroen Meus

Quiche van witlof met ham en kaas

Quiche van witlof met ham en kaas

Jeroen Meus is zonder twijfel mijn meest favoriete chef van dit moment. Dat komt enerzijds door zijn plezante, makkelijk te bereiden comfort-food en anderzijds door zijn semi-filosofische opmerkingen in zijn programma Dagelijkse Kost. In zijn woorden klinkt een overduidelijke hang naar warme familiebanden, naar gezellig samenzijn terwijl er grote, dampende schalen op tafel staan. En zeg nou zelf: is dat niet waar elk mens af en toe hevig naar verlangt? Zo’n overheerlijke quiche van witlof met ham en kaas bijvoorbeeld.

Onderstaand recept is overgenomen uit zijn programma. Als je bekend bent met het maken van een deegje voor hartige taarten, is dit een fluitje van een cent. Anders gebruik je gewoon een vel kruimeldeeg uit de supermarkt.
Deze quiche van witlof met ham en kaas was heerlijk van smaak en weer eens wat anders dan de traditionele quiche lorraine of vegetarische groentetaart zoals ik die zelf graag maak.

Quiche van witlof met ham en kaas (4 personen)

Ingrediënten
1 vel kruimeldeeg of voor de diehards: een zelfbereid deegje
2 hele eieren
2 dooiers
2 dl room
100 g cheddar (blok)
6 stronkjes witlof
200 g ham (in dikke plakken)
nootmuskaat
peper
zout
1 klontje boter

Bereidingswijze
Begin met het voorbakken van de quichebodem.
Verwarm de oven alvast voor op 180°C.
Je kan voorverpakt kruimeldeeg gebruiken, maar waarom zou je zelf geen deeg maken?
Rol het deeg uit en bedek er de taartbodem mee. Leg een vel bakpapier onder het deeg, zodat je de quiche straks zonder problemen uit de vorm kan halen.
Druk het deeg goed aan in de randen van de bakvorm en verwijder overhangende stukjes deeg.
Laat de quichebodem 15 minuten voorbakken in de voorverwarmde oven. Hou de oven nadien op temperatuur.

Verhit een klontje boter in een pan op een matig vuur.
Snipper het witlof in fijne stukjes. Dat gaat gemakkelijker als je de stronkjes eerst overlangs doorsnijdt. De harde onderkant en de kern van het witloof gebruik je best niet.
Zodra de boter lichtbruin is, bak je de stukjes witlof in de pan. Roer regelmatig om. Het witlof zal een heel stuk volume verliezen. Kruid de groente met wat nootmuskaat, een snuifje zout en wat peper van de molen.

Let op: Het is erg belangrijk dat de witlof lang genoeg gebakken is. De groente mag niet vochtig meer zijn (maar ook niet taai). Als je witlof nog te nat is, zal de quichebodem wak worden bij het garen.

Verwijder het vetrandje van de ham en snij het vlees vervolgens in kleine blokjes.
Neem een mengkom en klop er de hele eieren én de extra eidooiers in los, samen met de room. Kruid het mengsel met een snuifje zout en wat peper.

Neem er de voorgebakken quichebodem bij. Schep er eerst het gebakken witlof in. Verdeel dit egaal over het hele oppervlak.
Strooi de blokjes ham over het witloof en rasp er de cheddar over.
Giet ten slotte het mengsel van ei en room erbij. Verdeel dit mooi over het hele oppervlak van de quiche.
Plaats de quiche in de warme oven en bak ze 30 minuten lang op 180°C.
Serveer de ham-witloofquiche warm of koud.