Allereerste rokjesdag van 2018

Allereerste Rokjesdag

Ieder jaar kijken we er met z’n allen naar uit: de allereerste rokjesdag. Eergisteren was het dan eindelijk zover. Met 20 graden op de thermometer, een fel schijnende zon aan een wolkenloze hemel, was het dé ultieme blote-benen-dag.

Zwierende rokjes rond veel te witte benen. Stoere, behaarde mannenstaken in open sandalen, korte mouwtjes met daaronder bleke heuveltjes van kippenvel, ik zag het allemaal weer voorbij trekken. Alles werd uit de kast getrokken om deze dag zo uitbundig mogelijk te vieren. Zoals elk jaar. G. en ik zijn echter van het voorzichtige soort en houden ons meer vast aan gezegdes als één zwaluw maakt nog geen zomer.  “Allereerste rokjesdag van 2018” verder lezen

Netflix ontmoet de paashaas

Netflix mr. Bean’s holiday

Zo, dat quasi-vrolijke beest met z’n platvoeten en dat onafscheidelijke mandje op z’n rug, is gelukkig ook weer terug naar zijn soortgenoten. Dit jaar bevond hij zich veelal achter het gordijn, wat ik persoonlijk weer wel erg grappig vond. Geheel tegendraads natuurlijk, want tijdens Pasen hoort een fatsoenlijk opgevoed mens doordrongen te zijn van het feit dat alles draait om de wederopstanding, de verrijzenis.

Ergens in de opvoeding moet er een enorme religieuze kink in de kabel ontstaan zijn. Het beluisteren/bekijken van de Matthäus Passion vanuit de Grote Kerk in Naarden is voor mij toch echt wel het meest devote toppunt van het jaar. Dat duurt drie uur, hè. Ik zeg het er maar even bij, voor de hoofdschudders onder jullie. “Netflix ontmoet de paashaas” verder lezen

Museum Voorlinden Wassenaar

Museum Voorlinden Wassenaar

Het plan was om op de eerste lente-achtige zondag (je kunt het je vandaag, met die snijdende kou, haast niet voorstellen dat het zo was) de tentoonstelling van hyperrealistische beelden in de Kunsthal te R’dam te bezoeken. De veranderlijkheid van de mens kent echter vele wegen, dus tuffen we om 10.30 uur richting Wassenaar. Hoewel heel vriendelijk van Willem en Maxima om ons uit te nodigen voor een informele lunch, laten we Eikenhorst voor wat het is (een duur onderkomen wat voor het aanzienlijke bedrag van 127 miljoen gerenoveerd mocht worden) en zetten koers naar Museum Voorlinden.

“Museum Voorlinden Wassenaar” verder lezen

Opruimwoede of voorjaarsschoonmaak

Opruimwoede

Allemachtig, wat kan een mens het druk hebben zonder daadwerkelijk productief te zijn. Ook al ging er afgelopen weken van alles door mijn handen, het resulteerde nooit in  – bijvoorbeeld – een kunstzinnig object, een fraai gerestaureerd ladekastje of een kleurrijk gehaakt vestje. Alles wat door mijn handen ging moest een nieuwe bestemming krijgen. Noem het opruimwoede. Of voorjaarsschoonmaak.

Opruimwoede

Overal even de bezem doorhalen geeft een schoon en opgeruimd gevoel.  Ja, óók in het vaak rusteloze hoofd. Gevoelens van onbehagen verdwijnen als sneeuw voor de zon, geparkeerde emoties vervagen en zelfs de meest existentialistische vraagstukken lijken minder zwaarwegend door eens fiks alle hoeken en gaten uit te mesten.  Spaart weer een bezoekje aan de psycholoog uit 😁 “Opruimwoede of voorjaarsschoonmaak” verder lezen

Slaapfeestje in februari

Slaapfeestje

Elke nacht is een feestje voor me. Een slaapfeestje. Maar onder invloed van een koude vriesnacht, transformeerden mijn voeten vannacht tot diepgevroren ijsklompjes en was er van een gezellig feestje even geen sprake. De extra fleecedeken brengt geen soelaas, zodat ik ten minste vier volle uren middels visualisaties van tropische oorden en zonnige stranden mezelf probeer warm te krijgen. Uiteindelijk val ik dan toch in een diepe slaap, waarna kort daarop de wekker begint te zingen. Rotding. Snel graaf ik mezelf in in mijn warme coconnetje van dons.  “Slaapfeestje in februari” verder lezen

Mam houdt van groen en ik van haar

Mam houdt van groen

Sommige dagen laten zich lezen als een krantenartikel met chocoladeletters in de Telegraaf: voorspelbaar en buitengewoon  slaapverwekkend. Zo ook deze donderdag. Het is mamadag. Voordeel is wel dat ik er vroeg voor uit bed moet. Om 7.30 uur por ik G. venijnig in zijn zij. Hij dient altijd als eerste de badkamer onder te spetteren. Zo is de afspraak. Ik ben ook niet van plan om daar het volgende decennium iets aan te veranderen.  “Mam houdt van groen en ik van haar” verder lezen