Geruststellende overvloed in de provisiekast

Herwig van Hove, een van de presentatoren van het door mij veelvuldig bekeken Vlaamse kookprogramma 1000 seconden, hanteerde meerdere uitspraken die ik zelf regelmatig herhaal. Ook nu nog, hoewel de laatste uitzending van dit geweldige programma al in 2009 plaats moet hebben gevonden.  “Bevallig draperen” noemde hij een bord dresseren. Ik vind het een wereldzin. Als de porties iets te groot waren uitgevallen sprak hij over een geruststellende overvloed. Kijk, dat zijn termen waar een mens rustig van wordt. Altijd en overal voldoende voedsel om je heen.  “Geruststellende overvloed in de provisiekast” verder lezen

Steunbetuiging aan alle Groningers

Kerncentrale Borssele

Lieve Groningers,

Na alles wat jullie tot nu toe verloren hebben, kan het niet anders of jullie verdriet en frustratie moet immens zijn. Ik heb met jullie te doen en wil op deze manier mijn steun betuigen aan jullie. Zonder de pretentie te hebben, mezelf in te kunnen leven in jullie situatie, probeer ik mezelf voor te stellen hoe het moet voelen om niet langer een veilig, stabiel onderkomen te hebben. Niet langer een zorgeloos leven te kunnen leiden, maar altijd op je qui vive te moeten zijn. “Steunbetuiging aan alle Groningers” verder lezen

Domweg gelukkig in mijn eigen straat

Dat was even prettig wakker worden gisterenmorgen: de stemmen van Mieke van der Weij en Peter de Bie kabbelen als vanouds uit de wekkerradio naast mijn hoofd. Sonore stemmen met een rustgevende intonatie. Ik schud even wat hersencellen door elkaar. Hoe zat het ook al weer? Ze waren toch weg bij AVROTROS? Na een vijftal minuten is de mist in mijn hoofd weggetrokken. Da’s waar ook, MAX had het format overgenomen en NPO stemt ermee in om zendtijd toe te kennen aan deze seniorenomroep. Hoera, eindelijk gerechtigheid voor de trouwe luisteraar! Domweg gelukkig ontwaak ik. “Domweg gelukkig in mijn eigen straat” verder lezen

Mijn persoonlijke vuurwerk geblazen in glas

Met enige genoegdoening kan ik constateren dat Kerstmis 2017 weer achter ons ligt. We hebben het goed gehad. De dis vol overvloed bij familie werd rijkelijk besprenkeld met geestrijk vocht, de stemming was gemoedelijk en mam heeft genoten van alle mensen om zich heen. 

Over tot de orde van de dag. Het dekbedhoes draait rondjes in de wasmachine. Een bonte collectie glaswerk verdwijnt in de daarvoor bestemde bakken. Het vaatwerk neemt zijn vertrouwde plaats in de kast in. Bijna is alles weer als vanouds. Business as usual. Heerlijk! “Mijn persoonlijke vuurwerk geblazen in glas” verder lezen

Appelcrumble op geheel andere wijze

Appelcrumble

Weten jullie nog hoe lang ik heb zitten tobben met het maken van een goede appelcrumble? Niet? Lees dan eens hier: Nell en het geheim van de kwaadaardige crumble

Maar nu, zoveel jaren later, gloort er plotseling hoop aan de horizon. Wat blijkt? Een handje havermout doet wonderen in zo’n kruimellaagje. Het geheel wordt lekker crunchy en wordt veel minder plakkerig. Heel wat beter dan al mijn vorige probeersels. Nou ja, misschien mag het op deze manier geen crumble meer heten, omdat het meer gaat lijken op een appel-plaatkoek, maar heeee: Eureka! Ik heb het gevonden!  “Appelcrumble op geheel andere wijze” verder lezen