Blueness Bar inspired bij Sergio Herman

Naar “de overkant” gaan is voor mij bijna te vergelijken met een short break, een kleine vakantie. Alles is er anders dan thuis. Oké, het landschap is er net zo vlak en ook de zilte zeewind is hier permanent aanwezig, maar de mensen lijken er onbezorgder dan in mijn omgeving en er heerst naar mijn gevoel continu een feestelijke, Bourgondische stemming. Nog net geen Ibiza, hoewel een stadje als Cadzand-Bad gevaarlijk dicht in de buurt begint te komen.

Je snapt niets van die overkant? Laat het me je uitleggen. Ik woon op Zuid-Beveland, een eiland dat behoort tot de provincie Zeeland. Zeeuwser kan niet. Alle stereotypen die Zeeland kenmerken zijn hier een vast onderdeel van het dagelijks leven. Vette klei, duizend dijken en kerktorens, een immer aanwezige ferme westenwind die dag in, dag uit je tere gezichtshuidje martelt, oesters als equivalent voor worstenbrood, maar ook een zekere spaarzaamheid (jawel, daar is-ie), komt mij niet geheel onbekend voor. Zowel in het onbegrensd consumeren als in het starten van een oeverloze, onbeduidende babbel, het is voor mijn autochtone buurvrouw/man vooralsnog geen gesneden koek. Verder zijn mijn buurtjes schattig hoor, niks te klagen.

Westerscheldetunnel

Aan “de overkant” ligt Zeeuws-Vlaanderen, het zit met de zuidkant vast aan Vlaanderen. Tussen ons in meandert de Westerschelde richting Antwerpen. Nadat in 2003 de Westerscheldetunnel in gebruik werd genomen, is dit meest weldadige deel van Zeeland 24/7 bereikbaar. In tegenstelling tot de vroegere veerpont, waarbij je altijd afhankelijk was van de weersomstandigheden en de afvaarten. De afgelopen vijftien jaar ben ik dan ook vaker in dit deel van Zeeland te vinden geweest, dan de dertig jaar daarvoor.

Op die bewuste dag in oktober had ik er iets op te halen. Een gloednieuwe koekenpan bij de kookwinkel van Bianca Bonte in Oostburg. Nog geen 10 kilometer daarvandaan ligt Cadzand-Bad. Prachtig gelegen aan de Boulevard is daar het vernieuwde Strandhotel gevestigd, met het inpandige Pure C restaurant, onder leiding van Syrco Bakker. Sinds september bevat het hotel echter nóg een fijne ruimte: de Blueness Bar. Een nieuw pareltje aan Herman’s kroon. 

Blueness Bar

De lobbybar – ik spreek liever over een restaurant – is behaaglijk warm ingericht met veel naturel hout en een terrazzovloer. Er staan een aantal ronde tafeltjes en er is een lange bar waar je eveneens aan kan tafelen. Bovendien is er een open keuken waardoor je de chefs continu aan het werk ziet. Persoonlijk vind ik het wel fijn om de bedrijvigheid van een keukenbrigade te aanschouwen.

Blueness Bar locatie

Umami

De kaart staat in het teken van Japans georiënteerde cocktails en barfood. Wat kun je daarbij verwachten? Zeeuwse producten met diepe umamismaken en een fris accent, zo formuleert Sergio het zelf. Ik zie verschillende sake’s en cocktails met een Japanse touch, maar G en ik kiezen, gezien het vroege middaguur, toch voor een wijntje. Een pinot noir voor hem en een alvarinho voor haar. Fijne keuze hier per glas.

Hoewel de Blueness Bar elke dag vanaf het middaguur geopend is, kan er alleen in het weekend ook vóór 18.00 uur gegeten worden. Dat is voor nu even een teleurstelling, ik had verwacht altijd terecht te kunnen om dit nieuwe concept te proeven. Wel kunnen er zgn “small bites” worden besteld, dat doen we dan ook met enige gretigheid. Een vriendelijke dame licht de kaart toe. De gerechtjes zijn bedoeld om te sharen. Kijk, daar houdt vrouwtje Eetplezier van! Kleine beetjes van alles wat. 
Blueness Bar

De voortreffelijke coppa van Wagyu beef is niet alleen supermals, maar ook delicaat gemarineerd met o.a. szechuanpeper. Een heerlijke appetizer. Gelijktijdig verschijnen er ook de gefrituurde wontons met avocadocrème op tafel. Onder de avocado bevindt zich  een mengsel van explosieve smaken. Bovenop bonitovlokken. De bedoeling is dit tijdens het dippen goed te mengen. Door de crunch van de wonton en de filmende smaakbeleving van de avocado ontstaat een culinaire carroussel in mijn mond. Een ontzettend lekkere combinatie. 

Blueness Bar ramen met gelakt buikspek
Hierna worden we voorzien van een bowl ramen met gelakt buikspek. Het vlees is van een sappigheid die je niet vaak meer tegenkomt. Ik proef onmiskenbaar soja en ook weer szechuanpeper. Erbij een half eitje, bosuitjes, taugé, algen en een heerlijk mengsel wat ik helaas niet kan definiëren. Uit een klein kannetje kunnen we eventueel nog wat bouillon op basis van varkensvlees bijschenken. Iets wat niet nodig is, wat mij betreft, er is meer dan voldoende smaak in de kom aanwezig.

We laten het hierbij, aangezien het nog lang geen 18.00 uur en rest van de small bites ons niet kan bekoren. Het voorproefje heeft echter zijn nut bewezen: wij komen zeker terug om nog meer van dit spectaculaire, culinaire vuurwerk te proeven. Op de juiste dag en de juiste tijd!

Disclaimer. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Al het geproefde is door mijzelf betaald. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met de Blueness Bar. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen.

print

Eén gedachte over “Blueness Bar inspired bij Sergio Herman”

  1. Ha leuk, ergens in november ben ik hier ook, een 5 gangen-diner of zoiets, het was een aanbieding. Ik denk nog na of ik ook ga lunchen bij Air Republic. Maar dit klinkt in ieder geval aangenaam, ik denk dat het mij ook wel kan bekoren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login with Facebook

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.