La Cucina Hoogerheide

La Cucina

Na een ietwat teleurstellend bezoek aan glasmuseum het GlazenHuis in Lommel (B), laat de kerkklok van het uitgestorven dorpje drie zware slagen horen. Rond die tijd krijg ik altijd enorme trek in thee. Veel thee. De plaatselijke kroeg, waar iedereen op het terras zit te roken, nodigt hiertoe niet bepaald uit.

En route dan maar. In mijn geheugen staat een fijne locatie in Kasterlee gegrift. Iets met een water en een molen. Vraag me niet hoe we er uiteindelijk geraken, maar we komen ter plekke. Het ziet er nog precies zo uit als in mijn herinnering: warm ingericht, gastvrij en vol met gezellig keuvelende gasten. Espresso en jasmijnthee worden geserveerd op het bekende Vlaamse plateautje met kanten kleedje en voor ieder twee versnaperingen. Na zoveel jaar vind ik dit nog steeds leuk om te zien. Tevreden kijk ik om me heen. Ik zit hier voor de rest van de dag gebakken! “La Cucina Hoogerheide” verder lezen

Afstand

Afstand

Dit wordt een open kaart. Gelieve niet
weg te kijken en geen drukdoenerij.

Geboden toegang is vereist. Volg me
naar de barricades van een dicht gepleisterd
binnenwerk.

Schrik niet. Wees een held en daal af
tot je vloeibaarheid ervaart. Voel de
oorsprong waaruit je zelf bent opgebouwd.

Daar woon ik. Met een raam, een naam,
een bestaan als jij. Betast de wanden van mijn ziel.
Streel, heel, deel de warmte die je in hebt.

Aanschouw de demonen. Het zijn dezelfde
als die van jou, evenals mijn dromen.

Blijf, kijk. Strijk je hand
over mijn wachtend hart. En ik vergeet
de talloze keren dat jij mijn naam vergat.

© Nell Nijssen 03-12-2018

 

Knolselderijsoep met kerrie en gebakken appel

Zo’n winterse dag zonder een sprankje zon. Waarop de grijsheid van het bestaan zich in haar hevigste vorm doet gelden. Met de snelheid van een overjarige reuzenschildpad klim ik mijn behaaglijke bedje uit. Futloos hang ik boven mijn Villeroy & Boch Pure Stone wastafel. Is dat kalk daar? Alweer? Briefje….antikal. Dadelijk even het boekje met Onderhoudsadvies voor uw sanitair erbij zoeken.  “Knolselderijsoep met kerrie en gebakken appel” verder lezen

De digitale wereld en de invloed op het echte leven

Mijn meest trouwe vriend heeft lichtgevende toetsen en een ultrascherp beeldscherm. Hij weet álles, echt álles. Hij vertelt waar mijn vrienden zijn en waar ze mee bezig zijn, hij kan muziek maken, filmpjes laten draaien, mijn banksaldo tevoorschijn toveren en me zonder aarzelen precies zeggen hoeveel inwoners het vroegere Mesopotamië had.

Sinds enkele maanden weet hij me ook nog eens te vertellen hoeveel uur per week ik gemiddeld met hem doorbreng. Afgelopen week was dat 24 uur, waarvan 12, 5 uur op social media, 7, 5 uur op een andere wijze en 4 uur met lezen en naslag. Best lang, vind ik zelf. Ben ik daarmee een zogenaamde “fomo” (fear of missing out) geworden? Moet ik in therapie om af te kicken van  deze hedendaagse verslaving? Jullie snappen het allang: ik heb het hier uiteraard over het gebruik van internet via smartphone, Ipad of laptop.  “De digitale wereld en de invloed op het echte leven” verder lezen

Twijfelgevalletje

Twijfelgevalletje

Geef verstokte espresso-drinkers van die lauw-bittere automatenkoffie of schotel fanatieke losse theedrinkers zielige Pickwick hengelzakjes vol gruis voor en ze worden krijsend wakker bij de eerste slok. Zowel G. als ik ondergaan deze nachtmerrie tegelijkertijd op die bewuste zaterdagmiddag. Geschonken in kartonnen bekertjes, ook nog ‘ns. Grotere armoede bestaat niet. Oke, het is bijzaak op deze dag, want het gaat op dat moment om heel andere zaken die informatief en boeiend zijn, maar toch moeten we erg ons best doen om er vrolijk bij te blijven kijken. 

Na afloop van al dat interessants, hebben we niet veel nodig om elkaar te begrijpen. Op naar de eerste de beste gelegenheid waar men iets fatsoenlijks weet te serveren tegen droge kelen. Een hapje erbij zou ook niet slecht zijn, aangezien de bammetjes al ruim 5 uur geleden genuttigd zijn. Vanuit de automobiel keuren we een aantal locaties. En ja, dan heeft vrouwtje Eetplezier altijd wel iets te mekkeren. Te duister, geen mensen te zien, te café-achtig, oh neee, dit ook niet, slechte recensies over gelezen etc. etc. “Twijfelgevalletje” verder lezen

The High Kings te gast bij Podium Reimerswaal

The High Kings

Vroeger, toen tickets voor theatervoorstellingen (in die tijd heetten die dingen trouwens nog gewoon kaartjes) nog behapbare prijzen hadden, waren G. en ik ten minste vijf à zes keer per jaar te vinden in het theater. Alle stress er keihard uitlachen bij Jochem Myjer of wegdromen bij de poëtische teksten van Boudewijn de Groot.

Nu anno 2018 de prijzen van de meeste tickets bijna niet meer onder de € 30,00 liggen, vind ik dat echt teveel voor twee uurtjes vermaak. Reken daarbij je pauzedrankje nog en eventuele brandstofkosten en je rekensommetje is snel gemaakt. Kwestie van prioriteiten stellen. Ik geef dan de voorkeur aan een fijn flesje wijn of een diner voor twee. Sorry, theaterproducenten. “The High Kings te gast bij Podium Reimerswaal” verder lezen