Verwarde personen zijn niet altijd de weg kwijt

Verwarde personen

Afgelopen week is ze overleden. Eén van mijn vele buurvrouwen. Acht dagen nadat ze opgenomen werd omdat ze, wegens een valpartij, niet meer voor zichzelf kon zorgen. Ik ken niet eens haar voornaam, simpelweg omdat ze nooit contact durfde te maken. Vijfendertig jaar ben ik haar blijven groeten, maar meer dan een schuchter “dag” kwam er al die jaren niet uit. Ze leidde een teruggetrokken bestaan.

Tijd was haar niet gegeven. Ze had het druk, veel te druk, om al haar paranoïde demonen te verslaan. Had ze nu wel of niet de voordeur goed gesloten? Zat de sleutel vervolgens in haar tas, of toch niet misschien? Moest ze niet eerst drie keer haar brievenbus legen, alvorens ze haar huisje mocht betreden? Haar leven bestond uit controleren en nog eens controleren of ze de controle wel correct had uitgevoerd. “Verwarde personen zijn niet altijd de weg kwijt” verder lezen

To the moon and back

Vannacht hadden we sinds lange tijd
weer eens een goed gesprek.

Je was niets veranderd in al die jaren
je kuifje nog net zo zwart als toen
de pret spatte uit je ogen en ook
je hoektandje blikkerde als voorheen.

We proostten en vierden het leven.
God, wat hebben we gelachen
het was weer even net als vroeger
jij met je kelkje Ketel
ik met mijn glaasje rood.

En toen de ochtend al ging gloren
heb ik rozen voor je gekocht
want hoe weldadig het ook was
vannacht, twintig jaar is lange tijd
verloren.

© 09-09-2018 Nell Nijssen

Wijnhoeve De Kleine Schorre Dreischor

De Kleine Schorre proeflokaal

Favoriete opkikker: mijn dagelijkse glaasje wijn. En denk nu niet meteen aan een zwaar verslaafd persoon, ook niet aan iemand die zegt een “gezelligheidsdrinker” te zijn, maar in korte tijd 2 flessen achterover weet te kiepen, nee, ik drink per dag één glas. Op een vaste tijd, namelijk 5 uur. Voor G en ik is dat de officiële aanvangstijd. Vóór dat tijdstip krijgt drinken toch altijd een ietwat dubieus karakter.

Enfin, wijn dus. Overal te koop, maar in de meeste gevallen afkomstig uit zuidelijke landen als Italië, Spanje, Frankrijk of de zogenaamde Nieuwe Wereld. Landen met veel zonuren waar de druiven door het droge klimaat prima gedijen. Nederland werd tot voor kort niet als een ideaal druivengebied gezien, het zou te guur en te nat om druivenstokken aan te planten. “Wijnhoeve De Kleine Schorre Dreischor” verder lezen

Rondvaart op de Oosterschelde

Oosterschelde plompe toren

Zo’n dag met vijftig tinten blauw en wit aan de hemel. Een typisch Hollandsche lucht met wolken waar de meest waanzinnige dieren in te zien zijn. Geen strandweer, geen zin in nog meer fietsknooppunten. Ik bedenk me opeens dat ik mijn meest geliefde plek van Zeeland weleens vanaf een andere kant zou willen zien.

Zeeland’s trots: Nationaal Park Oosterschelde is een dynamische wereld. Een plek waar zeehonden, bruinvissen en tientallen soorten vogels hun natuurlijke habitat hebben. Een rondvaart op de Oosterschelde, daar heb ik zin in. Bij een eerdere poging misten we helaas de spreekwoordelijke boot.  “Rondvaart op de Oosterschelde” verder lezen

Aardappelsalade met boontjes en feta

Aardappelsalade met boontjes

En de zomer, hij dendert voort! Er lijkt maar geen eind te komen aan de stralend-blauwe lucht, terwijl het gewoonlijk zo spaarzaam voorkomt in Nederland. Hoewel we nu allemaal lijken te verlangen naar een verfrissend buitje, durf ik toch te wedden dat we dagenlang plenzende regen vele malen eerder beu zijn dan deze tropische temperaturen. Dus laten we er met z’n allen nog maar even flink van genieten!

Dat neemt niet weg dat op deze dag de behoefte aan fris, fruitig en licht-verteerbaar voedsel groot is. Heel begrijpelijk. Omdat hier – met een overvloed aan koel blauw water om me heen – de hitte nog draaglijk is, draag ik deze salade dan ook op aan alle Zuid- Limburgers,  Achterhoekers en Tukkers. Ik verzeker u: de eerste wolkjes zijn in aantocht. “Aardappelsalade met boontjes en feta” verder lezen