Histamine intolerantie

Histamine intolerantie

Op een goede dag viel het kwartje in huize Eetplezier. Na een aantal jaren van kwalijkheden op lichamelijk gebied, welke in de vroege morgen luidruchtig en voorzien van enige theatrale expressie werden verkondigd aan de ontbijttafel, begon er een vaag licht te schijnen aan de horizon.

Het begon met een door mij gulzig verorberde Elzasser zuurkoolschotel. Ik ben er dol op en maak (en eet) het dan ook dubbele hoeveelheden. De dag erna toonde een leden pop energieker dan ik.  Slap, futloos, snotterig, met darmkrampen en een lichte hoofdpijn worstelde ik me door de dag. Ik zag nog geen enkel verband met de genoten maaltijd.  “Histamine intolerantie” verder lezen

Pieterman een smakelijk maar venijnig visje

Pieterman

Gisteren at ik opnieuw een smakelijk filetje van de pieterman. Dit visje is slechts incidenteel verkrijgbaar, aangezien het vaak als “bijvangst” wordt verkregen en verhandeld. Dat is jammer, want het stevige visvlees lijkt qua smaak veel op een kruising tussen tong en tarbot. Nu heeft alles uit het water mijn voorkeur, maar ook een niet-fervente viseter zal deze smaak ongetwijfeld weten te waarderen. Bijkomend voordeel is dat de pieterman prijstechnisch gezien vele malen goedkoper is dan de befaamde tong.  “Pieterman een smakelijk maar venijnig visje” verder lezen

Plaattaart van courgette met groene asperges en geitenkaas

Plaattaart van courgette met groene asperges en geitenkaas

Als G. de eerste keer dit jaar in korte broek het huis wil verlaten, zie ik hem bedremmeld omlaag kijken. What’s up, doc? Te witte benen? Lange sokken? Het blijken de schoenen te zijn. Comfortabele stappers, perfect geschikt voor lange wandelingen in warme winterkleding, maar bij een korte broek als de spreekwoordelijke tang op het varken. 

Met gezwinde spoed richting schoenwinkel dan maar. Ik voorzie een lange middag shoppen. Goede schoenen zijn voor G. net zo moeilijk als met het kunstgebit van een ander op fatsoenlijke wijze een schuimgebakje zien te verorberen. Dat heeft meer te maken met een slecht geconstrueerde rug dan met een moeilijk karakter. Als toegewijd echtgenote begeleid ik hem tijdens dit soort aankooptrajecten. Beter vroeg gezaaid dan laat geoogst. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig. “Plaattaart van courgette met groene asperges en geitenkaas” verder lezen

Indonesische pepesan op de wijze van Ramon Brugman

Indonesische pepesan

Het is natuurlijk allang geen nieuwtje meer: het eten van vette vissoorten is gezond. Tot de vette vissen behoren haring, sardines, zalm en ook makreel. Het vermeende gezondheidseffect is gelegen in het feit dat ze bommetjevol omega 3 vetzuren zitten. Deze vetzuren ondersteunen de functie van het hart en de bloedvaten. 

Nu ben ik toevallig gek op vis, dus voor mij is het eten ervan geen straf. Ben je geen visliefhebber, neem dan gerust je toevlucht tot een voedingssupplement dat visolie bevat. Ik ben geen voedingsdeskundige, maar men claimt dat het effect ervan hetzelfde is. “Indonesische pepesan op de wijze van Ramon Brugman” verder lezen

Groentebouillon à la Yvette van Boven

Groentebouillon

Wat een heerlijk mens is het toch, deze kookbroekenschrijfster. Samen met haar schattige hondje Marie heeft ze mijn hart voor altijd weten te stelen. Zo ongedwongen, zo spontaan en met haar recepten toch altijd weer nét iets anders-dan-anders. Haar stijl is verfrissend en authentiek, tussen al het jeugdige, hippe Amerikaanse en Australische kookgeweld van vandaag. Natuurlijk heb ik het over Yvette van Boven. 

In haar laatste boek Home Sweet Home staan heel veel smakelijke gerechten. Wat te denken van uiensoep met Guinness? Of de traditionele shepherd’s pie? Een tea-whiskey cake? Ook deze groentebouillon komt uit dit boek.  “Groentebouillon à la Yvette van Boven” verder lezen

Allereerste rokjesdag van 2018

Allereerste Rokjesdag

Ieder jaar kijken we er met z’n allen naar uit: de allereerste rokjesdag. Eergisteren was het dan eindelijk zover. Met 20 graden op de thermometer, een fel schijnende zon aan een wolkenloze hemel, was het dé ultieme blote-benen-dag.

Zwierende rokjes rond veel te witte benen. Stoere, behaarde mannenstaken in open sandalen, korte mouwtjes met daaronder bleke heuveltjes van kippenvel, ik zag het allemaal weer voorbij trekken. Alles werd uit de kast getrokken om deze dag zo uitbundig mogelijk te vieren. Zoals elk jaar. G. en ik zijn echter van het voorzichtige soort en houden ons meer vast aan gezegdes als één zwaluw maakt nog geen zomer.  “Allereerste rokjesdag van 2018” verder lezen