Groentebouillon à la Yvette van Boven

Groentebouillon

Wat een heerlijk mens is het toch, deze kookbroekenschrijfster. Samen met haar schattige hondje Marie heeft ze mijn hart voor altijd weten te stelen. Zo ongedwongen, zo spontaan en met haar recepten toch altijd weer nét iets anders-dan-anders. Haar stijl is verfrissend en authentiek, tussen al het jeugdige, hippe Amerikaanse en Australische kookgeweld van vandaag. Natuurlijk heb ik het over Yvette van Boven. 

In haar laatste boek Home Sweet Home staan heel veel smakelijke gerechten. Wat te denken van uiensoep met Guinness? Of de traditionele sheperd’s pie? Een tea-whiskey cake? Ook deze groentebouillon komt uit dit boek.  “Groentebouillon à la Yvette van Boven” verder lezen

Allereerste rokjesdag van 2018

Allereerste Rokjesdag

Ieder jaar kijken we er met z’n allen naar uit: de allereerste rokjesdag. Eergisteren was het dan eindelijk zover. Met 20 graden op de thermometer, een fel schijnende zon aan een wolkenloze hemel, was het dé ultieme blote-benen-dag.

Zwierende rokjes rond veel te witte benen. Stoere, behaarde mannenstaken in open sandalen, korte mouwtjes met daaronder bleke heuveltjes van kippenvel, ik zag het allemaal weer voorbij trekken. Alles werd uit de kast getrokken om deze dag zo uitbundig mogelijk te vieren. Zoals elk jaar. G. en ik zijn echter van het voorzichtige soort en houden ons meer vast aan gezegdes als één zwaluw maakt nog geen zomer.  “Allereerste rokjesdag van 2018” verder lezen

Netflix ontmoet de paashaas

Netflix mr. Bean’s holiday

Zo, dat quasi-vrolijke beest met z’n platvoeten en dat onafscheidelijke mandje op z’n rug, is gelukkig ook weer terug naar zijn soortgenoten. Dit jaar bevond hij zich veelal achter het gordijn, wat ik persoonlijk weer wel erg grappig vond. Geheel tegendraads natuurlijk, want tijdens Pasen hoort een fatsoenlijk opgevoed mens doordrongen te zijn van het feit dat alles draait om de wederopstanding, de verrijzenis.

Ergens in de opvoeding moet er een enorme religieuze kink in de kabel ontstaan zijn. Het beluisteren/bekijken van de Matthäus Passion vanuit de Grote Kerk in Naarden is voor mij toch echt wel het meest devote toppunt van het jaar. Dat duurt drie uur, hè. Ik zeg het er maar even bij, voor de hoofdschudders onder jullie. “Netflix ontmoet de paashaas” verder lezen

Wijnkennis getest en de bedroevende uitslag

Wijnkennis

Tijdens het opruimen van de boekenkast kom ik een boekje tegen van Hubrecht Duijker: test je wijnkennis. Waarschijnlijk heb ik het boekje van deze all-round wijnkenner destijds aangeschaft om mijn toenmalige kennis van wijnen op de proef te stellen; feit is dat ik me niet kan herinneren er ooit iets mee gedaan te hebben. Inmiddels zijn we heel wat jaartjes verder en zou, als alles goed is, mijn huidige kennis van zaken omtrent wijn, enigszins toegenomen moeten zijn. 

Ik heb alle tests die in het boekje voorkomen, gemaakt. Goed nagedacht, soms getwijfeld, maar meestal zeker van mijn zaak. Mijn scores op het gebied “wijntermen” waren prima, maar op het terrein van “kenmerkende druiven” en “geuren en smaken” scoorde ik soms best bedroevend laag. Da’s dan opeens nog best lastig om een zekere mate van zelfingenomenheid te moeten laten varen 😬 “Wijnkennis getest en de bedroevende uitslag” verder lezen

Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje

Geroosterde kikkererwten

Vandaag opnieuw een recept in de categorie “hopeloos achter de feiten aanlopen”. Geroosterde kikkererwten. Echt, als je zover kunt komen als ik, – dat er pas na het passeren van vier seizoenen, iets dusdanig tot je doordringt dat je er ook daadwerkelijk mee aan de slag gaat -, dan mag je wel spreken van een gave. Enfin, ik lijd er niet onder, voel me redelijk gelukkig en achter zaken aanhobbelen heeft zo ook zijn voordelen. Je kunt de kunst een beetje afkijken, als ik het zo mag zeggen.
“Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje” verder lezen

Museum Voorlinden Wassenaar

Museum Voorlinden Wassenaar

Het plan was om op de eerste lente-achtige zondag (je kunt het je vandaag, met die snijdende kou, haast niet voorstellen dat het zo was) de tentoonstelling van hyperrealistische beelden in de Kunsthal te R’dam te bezoeken. De veranderlijkheid van de mens kent echter vele wegen, dus tuffen we om 10.30 uur richting Wassenaar. Hoewel heel vriendelijk van Willem en Maxima om ons uit te nodigen voor een informele lunch, laten we Eikenhorst voor wat het is (een duur onderkomen wat voor het aanzienlijke bedrag van 127 miljoen gerenoveerd mocht worden) en zetten koers naar Museum Voorlinden.

“Museum Voorlinden Wassenaar” verder lezen