Geruststellende overvloed in de provisiekast

Herwig van Hove, een van de presentatoren van het door mij veelvuldig bekeken Vlaamse kookprogramma 1000 seconden, hanteerde meerdere uitspraken die ik zelf regelmatig herhaal. Ook nu nog, hoewel de laatste uitzending van dit geweldige programma al in 2009 plaats moet hebben gevonden.  “Bevallig draperen” noemde hij een bord dresseren. Ik vind het een wereldzin. Als de porties iets te groot waren uitgevallen sprak hij over een geruststellende overvloed. Kijk, dat zijn termen waar een mens rustig van wordt. Altijd en overal voldoende voedsel om je heen.  “Geruststellende overvloed in de provisiekast” verder lezen

Hartig taartje met ricotta en paddenstoelen

Toen ik deze morgen duf en slaperig mijn ogen opensloeg, had ik nog geen benul in welke dag ik leefde. Wat ik wél meteen wist, was wat ik die avond zou gaan eten. Een hartige taart met ricotta en paddenstoelen. Da’s toch knap bijzonder, zeg nou zelf?

Enfin, hiermee is mijn persoonlijkheid ook meteen weer aan het volk getoond. Ik kan niet ontkennen dat dergelijke gedachten niet meteen een hoog gehalte aan intellectuele vermogens doet vermoeden, maar zoals een stemmetje vanuit de diepste krochten van mijn half-vergane Rooms Katholieke bewustzijn prevelt: gelukkig zijn de onnozelen van geest. En zo is het maar net. “Hartig taartje met ricotta en paddenstoelen” verder lezen

Steunbetuiging aan alle Groningers

Kerncentrale Borssele

Lieve Groningers,

Na alles wat jullie tot nu toe verloren hebben, kan het niet anders of jullie verdriet en frustratie moet immens zijn. Ik heb met jullie te doen en wil op deze manier mijn steun betuigen aan jullie. Zonder de pretentie te hebben, mezelf in te kunnen leven in jullie situatie, probeer ik mezelf voor te stellen hoe het moet voelen om niet langer een veilig, stabiel onderkomen te hebben. Niet langer een zorgeloos leven te kunnen leiden, maar altijd op je qui vive te moeten zijn. “Steunbetuiging aan alle Groningers” verder lezen

Venkelsoep met coulis van geroosterde paprika

Venkelsoep

Als ik een blèh-dag heb, wil ik soep. Veel soep. In dampend hete kommen. Troost en warmte is wat ik op zulke momenten naar verlang. Vaak ga ik dan zoeken naar een recept wat ik nog niet eerder gemaakt heb. Dit keer kwam ik weer eens uit bij Dagelijkse kost van de Vlaamse tv-kok Jeroen Meus. Deze venkelsoep was een succes. De coulis van paprika haalt de smaak enorm op. Optioneel kun je chorizoplakjes in deze soep serveren, maar omdat ik op dit moment geen echt authentieke worst in huis had, heb ik dat niet gedaan. Beter geen chorizo, dan een bedenkelijke soort.  “Venkelsoep met coulis van geroosterde paprika” verder lezen

Domweg gelukkig in mijn eigen straat

Dat was even prettig wakker worden gisterenmorgen: de stemmen van Mieke van der Weij en Peter de Bie kabbelen als vanouds uit de wekkerradio naast mijn hoofd. Sonore stemmen met een rustgevende intonatie. Ik schud even wat hersencellen door elkaar. Hoe zat het ook al weer? Ze waren toch weg bij AVROTROS? Na een vijftal minuten is de mist in mijn hoofd weggetrokken. Da’s waar ook, MAX had het format overgenomen en NPO stemt ermee in om zendtijd toe te kennen aan deze seniorenomroep. Hoera, eindelijk gerechtigheid voor de trouwe luisteraar! Domweg gelukkig ontwaak ik. “Domweg gelukkig in mijn eigen straat” verder lezen

Mijn persoonlijke vuurwerk geblazen in glas

Met enige genoegdoening kan ik constateren dat Kerstmis 2017 weer achter ons ligt. We hebben het goed gehad. De dis vol overvloed bij familie werd rijkelijk besprenkeld met geestrijk vocht, de stemming was gemoedelijk en mam heeft genoten van alle mensen om zich heen. 

Over tot de orde van de dag. Het dekbedhoes draait rondjes in de wasmachine. Een bonte collectie glaswerk verdwijnt in de daarvoor bestemde bakken. Het vaatwerk neemt zijn vertrouwde plaats in de kast in. Bijna is alles weer als vanouds. Business as usual. Heerlijk! “Mijn persoonlijke vuurwerk geblazen in glas” verder lezen